Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

"Ανοικτές Πόρτες" στο Οινοποιείο Λυραράκη στο Αλάγνι



Μια μοναδική εξερεύνηση, στις γεύσεις και τα αρώματα του εξαιρετικού κρασιού που παράγει, επεφύλαξε αυτό το Σαββατοκύριακο το Οινοποιείο Λυραράκη στους πραγματικά πολλούς οινόφιλους που το επισκέφτηκαν.



Με αφορμή τις «Ανοικτές Πόρτες» , το διήμερο δηλαδή που τα τελευταία χρόνια έχει καθιερωθεί από το Δίκτυο Οινοποιών Κρήτης προσκαλώντας το κοινό να επισκεφθεί τα οινοποιεία του νησιού μας, το Οινοποιείο Λυραράκη, στο Αλάγνι του Δήμου Αρχανών Αστερουσίων, έγινε σημείο συνάντησης δεκάδων επισκεπτών.



Στο κτήματα της οικογένειας, στους Ψαράδες, με θέα τον επιβλητικό αμπελώνα της με τις γηγενείς ποικιλίες σταφυλιών, οργανώθηκε χθες και σήμερα σειρά εκδηλώσεων που περιελάμβανε ξεναγήσεις, γευσιγνωσίες, workshop, σεμινάρια αλλά και μουσική.



Με εμπειρία στο κρασί από το 1966, πληθώρα βραβεύσεων, εντός και εκτός Ελλάδας, αξιοζήλευτη εξαγωγική δραστηριότητα και εμμονή στην ποιότητα και τη διάσωση ντόπιων ποικιλιών, όπως το Δαφνί, το Πλυτό, κ.α, το Οινοποιείο Λυραράκη δεν θα μπορούσε να μην αποτελέσει σημείο συνάντησης για τους λάτρεις του καλού κρασιού.



Όσοι βρέθηκαν στο κτήμα της οικογένειας, όπου λειτουργεί και το κελάρι παλαίωσης του κρασιού της, έζησαν μια πραγματικά όμορφη εμπειρία που ούτε η ανοιξιάτικη βροχή μπόρεσε αν εμποδίσει. Αντίθετα την ενίσχυσε με το άρωμα της νοτισμένης γης, του αγιοκλίματος, του τριαντάφυλλου και των αρωματικών φυτών που βρίσκονται στο χώρο.




Να σημειώσουμε πως ο αμπελώνας και το κελάρι είναι επισκέψιμα για το κοινό και τον υπόλοιπο χρόνο και μάλιστα δεν είναι λίγοι οι αλλοδαποί επισκέπτες της Κρήτης, που τα ανακαλύπτουν τα τελευταία χρόνια και παίρνουν, κατά τη μετάβαση τους εκεί, μια γεύση της παραγωγικής και πανέμορφης ενδοχώρας του Ηρακλείου.





Ο εγκαταλελειμμένος οικισμός του Ράφτη: Στέρεψε το νερό στέρεψε κι η ζωή...

   

Ταξίδι πίσω στο χρόνο και σ’ ένα οικισμό όπου το ρολόι σταμάτησε να χτυπάει πριν από περίπου 60 χρόνια θα κάνουμε σήμερα. Ο λόγος για τον οικισμό του Ράφτη, νοτιοανατολικά της Γέργερης και δεξιά στον επαρχιακό δρόμο που οδηγεί στους Αγίους Δέκα.

Οι ρίζες του είναι ενετικές, παρότι ηλικιωμένοι, πρώην κάτοικοι του, έχουν ακούσει αφηγήσεις περί τουρκικής προέλευσης του.

 Ωστόσο βλέποντας την βενετσιάνικη κρήνη στην είσοδο του οικισμού αλλά και το  έγγραφο του 1414, όπου εμφανίζεται ο οικισμός με το ίδιο όνομα και κτήτορες το Νικόλαο Dandulo και τον Ανδρέα Καλικά, δεν μας μένει αμφιβολία για το που πρέπει να αναζητήσουμε την ιστορία του.



Ο Ράφτης εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και η αιτία, όπως μας είπε ο μοναδικός άνθρωπος που απογράφεται τα τελευταία χρόνια ως κάτοικος του, ο κ Μανόλης Πρινιανάκης, ήταν πως στέρεψε το νερό του.

Ο κ Πρινιανάκης μένει στο Ράφτη Παρασκευή και Σαββατοκύριακα για τις αγροτικές του εργασίες 


Πέριξ του οικισμού υπήρχαν καλλιέργειες σιτηρών με τις οποίες ζούσαν και ευημερούσαν οι κάτοικοι του. Όμως σταδιακά το νερό άρχισε να περιορίζεται κι έτσι η ζωή τους έγινε δύσκολη. 

Τα πράγματα ήταν ακόμα πιο δύσκολα για τα παιδιά του Ράφτη που αναγκάζονταν να πηγαίνουν στο σχολείο στη Γέργερη περπατώντας. Επειδή τότε τα σχολεία λειτουργούσαν πρωί και απόγευμα η εγκατάλειψη του οικισμού και η μετακόμιση στη Γέργερη έγινε τελικά μονόδρομος.



Βέβαια, σύμφωνα με όσα έχει ακούσει από διηγήσεις παλιών κατοίκων ο κ Πρινιανάκης, ο Ράφτης λίγο πριν και μετά την Κατοχή είχε έτσι κι αλλιώς γίνει τόπος ημιμόνιμης διαμονής για όσους είχαν καλλιέργειες σιτηρών στην περιοχή και έπρεπε να μείνουν εκεί για κάποιο χρονικό διάστημα ώστε να σπείρουν, να θερίσουν και να αλωνίσουν.



Σήμερα στο Ράφτη έχουν ανακατασκευαστεί, διατηρώντας τον παραδοσιακό πετρόχτιστο χαρακτήρα τους, περίπου 23 σπίτια. 

Στις καλές εποχές ωστόσο υπήρχαν εκεί 108 κατοικίες, όλες φτιαγμένες από πέτρα, μικροσκοπικές με δύο δωμάτια, στην πλειοψηφία τους,  όπου μετά βίας χωρούσε ένα ζευγάρι.

 Το μέγεθος όμως πως να μετρήσει σε έναν τόπο τέτοιας ομορφιάς και πως να κλείσει μέσα στα σπίτια τους ανθρώπους; 



Ο Ράφτης είναι χτισμένος σε ένα αμφιθεατρικό μέρος, σε υψόμετρο άνω των 500 μέτρων, ανατολικά του Ληθαίου ποταμού. Στα «πόδια» του απλώνεται ο κάμπος της Μεσαράς με το μάτι να φτάνει μέχρι το Ζαρό και τη λίμνη του.




Στο εσωτερικό των γκρεμισμένων σπιτιών του σήμερα, δυστυχώς, «κατοικούν» μόνο αγριοσυκιές ενώ μπορεί κανείς να διακρίνει ανάμεσα τους τον Κούλε, το στρατιωτικό παρατηρητήριο των Τούρκων. 

Μέσα και γύρω από τον οικισμό βρίσκονται η  εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Φωτεινής.



Δίπλα στην βενετσιάνικη κρήνη και τις λαξευμένες γούρνες, που την περιβάλλουν, υπήρχε κατά το παρελθόν τουρκικό τζαμί, ίχνη του οποίου σήμερα φαίνονται με δυσκολία, λόγω της πυκνής βλάστησης στο σημείο.



Τα προηγούμενα χρόνια έγινε μια απόπειρα για τουριστική αξιοποίηση του οικισμού ωστόσο το σχέδιο σταμάτησε στο ξεκίνημα του καθώς, όπως μας λέει ο κ Πρινιανάκης, οι ιδιοκτήτες των εγκαταλελειμμένων κτισμάτων προτίμησαν σιγά σιγά να κάνουν εκείνοι τις επισκευές τους αντί να δουν τις περιουσίες τους να χάνονται και να περνούν στα χέρια τρίτων.
  
Αχνά, κάτω από τον ασβέστη, διακρίνει κανείς τις αγιογραφίες στο Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης








Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Οι μαθητές του Εσπερινού Γυμνασίου Ηρακλείου κινηματογράφησαν την "Ελένη" του Ευριπίδη


Οι ηθοποιοί με το διευθυντή του σχολείου και εκπαιδευτικούς τους 


Την κινηματογραφική δουλειά τους, με τίτλο «Ελένη», βασισμένη στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη,  παρουσίασαν χθες το βράδυ στους συμμαθητές και τους εκπαιδευτικούς τους οι συμμετέχοντες στην εικονική κινηματογραφική επιχείρηση «Ελένη» του Εσπερινού Γυμνασίου Ηρακλείου.

Πρόκειται στην ουσία για κινηματογράφηση της τραγωδίας, την οποία, με πολύ προσπάθεια και αφιέρωση απεριόριστου χρόνου, ετοίμασε η πολυμελής ομάδα του προγράμματος ΣΕΝ (Σωματείο Επιχειρηματικότητας Νέων), που λειτούργησε φέτος στο Εσπερινό Γυμνάσιο, κάνοντας πράξη όσα τα μέλη της διδάχθηκαν μέσα στην τάξη. 

Εξάλλου αυτό ήταν και το νόημα και η στόχευση της όλης προσπάθειας, τα παιδιά δηλαδή, να βιώσουν την τραγωδία «Ελένη», που είναι μέσα στη διδακτέα ύλη τους, να την κατανοήσουν στις λεπτομέρειες της κι αυτό το αποτέλεσμα να το μοιραστούν, μέσω της ταινίας, με άλλα σχολεία αλλά και την Ηρακλειώτικη κοινωνία, που θα έχει την ευκαιρία το επόμενο διάστημα να παρακολουθήσει το κινηματογραφικό έργο.

Σκηνή με τους μαθητές -ηθοποιούς εν δράσει 

Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε όλους όσοι συνέβαλαν σε αυτή την προσπάθεια καθώς πρόκειται για ένα έργο με κοστούμια, χορογραφία, σκηνικά, εφέ και κυρίως με πολλές ώρες δουλειάς για την απόδοση της τραγωδίας του Ευριπίδη επί σκηνής.

Η υπόθεση


Οι θεατές για σχεδόν δύο ώρες βλέπουν μπροστά τους να ξετυλίγεται η υπόθεση της Ελένης από τη στιγμή που ο  Μενέλαος, μετά από την άλωση της Τροίας, καταπλέει στην Αίγυπτο όπου συναντά την Ελένη και μαθαίνει με κατάπληξη ότι η «εν Τροία» Ελένη ήταν φάσμα ψευδές.

 Η πραγματική του σύζυγος ήταν κρυμμένη στην Αίγυπτο καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου και ο καταστροφικός πόλεμος της Τροίας είχε βασιστεί σε ένα ψέμα. Ο βασιλιάς της Αιγύπτου Θεοκλύμενος θέλει να νυμφευθεί την Ελένη αλλά εκείνη με τον Μενέλαο καταφέρνουν και διαφεύγουν κρυφά.

Η τραγωδία αρχίζει με την Ελένη ικέτιδα στο μνήμα του Πρωτέα να εξιστορεί τα δεινά της και να προσπαθεί να αποφύγει το Θεοκλύμενο που την πιέζει να τον παντρευτεί.


Εκεί την συναντά ο Τεύκρος, αδελφός του Αίαντα του Τελαμώνιου, ο οποίος στο ταξίδι για την Κύπρο περνά από την Αίγυπτο για να πάρει χρησμό από τη κόρη του Πρωτέα, Θεονόη που είχε προφητικές ικανότητες. 

Ο Τεύκρος λοιπόν δίνει πληροφορίες στην Ελένη σχετικά με την οικογένειά της και το Μενέλαο. Της λέει μάλιστα ότι πληθαίνουν οι φήμες ότι ο άνδρας έχει πεθάνει, έτσι εξανεμίζεται και η τελευταία ελπίδα της για να επιστρέψει ζωντανή με το Μενέλαο στην Σπάρτη.

Εκ των πρωταγωνιστών της τιανίας

Έτσι η ηρωίδα με τις Σπαρτιάτισσες γυναίκες, που αποτελούν το Χορό, θρηνεί για την τύχη της. Σ' αυτό το σημείο εμφανίζεται ρακένδυτος και ναυαγός ο Μενέλαος, ο οποίος περιγράφει τη συμφορά του μετά την άλωση της Τροίας. 

Αφού απαριθμεί τα δεινά του, που είναι ταυτόχρονα δεινά αιώνια που προκαλεί ο πόλεμος, πλησιάζει το παλάτι ζητώντας τρόφιμα και βοήθεια.

Η γριά θυρωρός, που τον υποδέχεται, τον προτρέπει να φύγει το γρηγορότερο, καθώς ο Θεοκλύμενος έχει βγάλει εντολή ότι θα σκοτώνεται όποιος Έλληνας φτάσει τη χώρα του, ενώ του εξηγεί ότι ο βασιλιάς  μισεί τους Έλληνες εξαιτίας της Ελένης.

 Φυσικά ταράζεται στο άκουσμα του ονόματος της Ελένης και προβληματίζεται για την σχέση αυτής της γυναίκας που είναι στην Αίγυπτο και της «δικής» του που είναι κρυμμένη στην σπηλιά.

Από τη βράβευση για τη συμμετοχή και συνεισφορά στην ταινία

Οι γυναίκες του Χορού αναγγέλλουν χαρμόσυνα ότι ο Μενέλαος ζει και ότι μάλιστα βρίσκεται ναυαγός στις όχθες του Νείλου. Στη συνέχεια έχουμε την πρώτη συνάντηση του ζευγαριού, όπου η Ελένη τρομάζει στην παρουσία του «άγνωστου» άνδρα …τα υπόλοιπα επί σκηνής.




Δείτε εδώ τους συμμετέχοντες και όλους όσοι βοήθησαν στην κινηματογραφική παραγωγή αλλά και τα στελέχη της εικονικής κινηματογραφικής επιχείρησης που οδήγησε στην παραγωγή της Ελένης:








Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Η Κρήτη φέρνει χρήμα από τον τουρισμό και εισπράττει αδιαφορία




Η Κρήτη αναδείχθηκε το 2016 δεύτερη περιφέρεια στην Ελλάδα σε ταξιδιωτικές εισπράξεις με 3.095 εκατομμύρια ευρώ ενώ πρώτευσε στο μέσο αριθμό διανυκτερεύσεων και μέση δαπάνη ανά επίσκεψη και ανά διανυκτέρευση.

Για πρώτη φορά η Τράπεζα της Ελλάδος δημοσιοποίησε τα σχετικά στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν πως πέντε περιφέρειες "καρπώθηκαν" πέρυσι το 87,5% του συνόλου των ταξιδιωτικών εισπράξεων, που είχε η χώρα μας.

 Έτσι, σχεδόν 9 στα 10 ταξιδιωτικά ευρώ, που εισέρευσαν πέρυσι στην Ελλάδα, κατευθύνθηκαν στις εξής πέντε περιφέρειες: Νοτίου Αιγαίου (3.136 εκατ. ευρώ), Κρήτης (3.095 εκατ. ευρώ), Αττικής (1.734 εκατ. ευρώ), Κεντρικής Μακεδονίας (1.688 εκατ. ευρώ) και Ιονίων Νήσων (1.504 εκατ. ευρώ).

 Στο σύνολο των υπόλοιπων περιφερειών οι εισπράξεις διαμορφώθηκαν στα 1.592 εκατ. ευρώ.Η συγκέντρωση και επεξεργασία των εν λόγω ταξιδιωτικών στοιχείων ανά περιφέρεια, όπως αυτά συλλέγονται μέσω της Έρευνας Συνόρων, ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2016 και έκτοτε η Τράπεζα της Ελλάδος συγκεντρώνει στοιχεία και για την περιφερειακή κατανομή των ταξιδιωτικών εισπράξεων, καθώς και των επισκέψεων και διανυκτερεύσεων των εισερχόμενων ταξιδιωτών.

Το 2016, οι ταξιδιώτες που επισκέφθηκαν την Ελλάδα πραγματοποίησαν συνολικά 28.376 χιλ. επισκέψεις στις 13 περιφέρειες της χώρας. Ο αριθμός αυτός είναι μεγαλύτερος από τη συνολική εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση (2016: 24.799 χιλ. ταξιδιώτες), καθώς ένας ταξιδιώτης μπορεί να επισκεφθεί περισσότερες από μία περιφέρειες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του. 




Ο μεγαλύτερος όγκος των επισκέψεων, σε ποσοστό 86,4% επί του συνόλου, πραγματοποιήθηκε στις εξής έξι περιφέρειες: Κεντρικής Μακεδονίας (6.395 χιλ. επισκέψεις), Νοτίου Αιγαίου (5.227 χιλ.), Αττικής (4.543 χιλ.), Κρήτης (4.537 χιλ.), Ιονίων Νήσων (2.457 χιλ.) και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (1.363 χιλ.). Στο σύνολο των υπόλοιπων περιφερειών πραγματοποιήθηκαν 3.854 χιλ. επισκέψεις.

 Οι διανυκτερεύσεις ταξιδιωτών στην Ελλάδα διαμορφώθηκαν στις 190.402 χιλ. το 2016. Σύμφωνα με την κατανομή των διανυκτερεύσεων στις 13 περιφέρειες της χώρας, το 85,1% των διανυκτερεύσεων πραγματοποιήθηκε στις εξής πέντε περιφέρειες : Νοτίου Αιγαίου (39.996 χιλ.), Κρήτης (39.378 χιλ.), Κεντρικής Μακεδονίας (36.330 χιλ.), Αττικής (24.769 χιλ.) και Ιονίων Νήσων (21.493 χιλ.). Στο σύνολο των υπόλοιπων περιφερειών πραγματοποιήθηκαν 28.437 χιλ. διανυκτερεύσεις.

Η μέση δαπάνη ανά επίσκεψη στις 13 περιφέρειες της χώρας το 2016 διαμορφώθηκε κατά μέσο όρο στα 449 ευρώ .Το μέγεθος αυτό παρουσιάζει μεγάλη διαφοροποίηση ανάμεσα στις περιφέρειες. 

H μέγιστη τιμή των 682 ευρώ καταγράφεται στην Περιφέρεια Κρήτης. Σε επίπεδα πάνω από το μέσο όρο της χώρας διαμορφώθηκε και η δαπάνη ανά επίσκεψη στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων (612 ευρώ) και στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (600 ευρώ). Στο αντίθετο άκρο της κατανομής εμφανίζεται η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας με την ελάχιστη τιμή των 205 ευρώ και ακολουθούν η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (212 ευρώ) και η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας (264 ευρώ). 




Όσον αφορά τη δαπάνη ανά διανυκτέρευση αυτή διαμορφώθηκε στα 67 ευρώ κατά μέσο όρο στις 13 περιφέρειες. Οι μεγαλύτερες τιμές για τη μέση δαπάνη ανά διανυκτέρευση καταγράφηκαν στην Περιφέρεια Κρήτης (79 ευρώ) και στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (78 ευρώ), ενώ οι χαμηλότερες τιμές καταγράφηκαν στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας (46 ευρώ) και στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας (47 ευρώ). 

Η μέση διάρκεια παραμονής ανά επίσκεψη στις περιφέρειες της χώρας ήταν 6,7 διανυκτερεύσεις.Η μέγιστη διάρκεια παραμονής (8,7 διανυκτερεύσεις) καταγράφηκε στις περιφέρειες της Κρήτης και των Ιονίων Νήσων και η ελάχιστη (4,0 διανυκτερεύσεις) στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ενώ στις περιφέρειες της Στερεάς Ελλάδας και της Δυτικής Μακεδονίας οι διανυκτερεύσεις ήταν 4,5 κατά μέσο όρο. 

Όσον αφορά την κατανομή των ταξιδιωτικών εισπράξεων ανά χώρα προέλευσης ταξιδιωτών, ποσοστό 50,3% των συνολικών εισπράξεων προέρχεται από πέντε χώρες: τη Γερμανία (2.128 εκατ. ευρώ ή 16,7% του συνόλου), το Ηνωμένο Βασίλειο (1.944 εκατ. ευρώ ή 15,2% του συνόλου), τη Γαλλία (889 εκατ. ευρώ ή 7,0% του συνόλου, τις ΗΠΑ (728 εκατ. ευρώ ή 5,7% του συνόλου) και την Ιταλία (722 εκατ. ευρώ ή 5,7% του συνόλου).

 Οι σημαντικότερες χώρες προέλευσης ταξιδιωτών ανά περιφέρεια διαφοροποιούνται σε αρκετές περιπτώσεις από τη γενικότερη εικόνα της επικράτειας. Αναλυτικότερα σημειώνεται ότι στην Περιφέρεια Κρήτης, ποσοστό 52,1% των εισπράξεων αφορούσε ταξιδιώτες από τη Γερμανία (860 εκατ. ευρώ), το Ηνωμένο Βασίλειο (408 εκατ. ευρώ) και τη Γαλλία (346 εκατ. ευρώ). 




Εκείνο που, ως συνέπεια των παραπάνω, προκαλεί ωστόσο προβληματισμό είναι σε τι θέση βρίσκεται η Κρήτη από πλευράς έργων υποδομής με βάση τη συνεισφορά της σε τουριστικό επίπεδο; Όλοι γνωρίζουμε πως αξιοζήλευτοί δρόμοι κατασκευάζονται σε άλλες περιφέρειες με ελάχιστο τουρισμό ενώ στην Κρήτη η κοροϊδία πάει σύννεφο σε αυτό τον τομέα.Και δυστυχώς δεν είναι ο μόνος όπου ακούμε μόνο υποσχέσεις. Εδώ και δεκαετίες οι αερολιμενικές μας υποδομές πάσχουν, οι μαρίνες μας έχουν ξεχαστεί..οι αρχαιολογικοί μας χώροι υποφέρουν. Ότι γίνεται στον τουριστικό τομέα και ότι ανάπτυξη υπάρχει, πέραν πάσας αμφιβολίας, οφείλεται καθαρά στην γαλαντόμα φύση και στην ιδιωτική πρωτοβουλία.

(Με στοιχεία από το tornosnews.gr)

Θα συμφωνούσε άραγε ο Ιησούς με αυτές τις εικόνες;





Άραγε αν ο Ιησούς επέστρεφε στη γη και έβλεπε στον οίκο του να υπάρχει εισιτήριο εισόδου και τιμή-ταρίφα στο κερί που ανάβουν οι πιστοί στο όνομα του πως θα αντιδρούσε;

Προφανώς αυτό το ερώτημα δεν απασχολεί μονές, ακόμα και στην Κρήτη, όπου η είσοδος γίνεται μόνο με εισιτήριο ούτε και τις εκκλησίες στη Θεσσαλονίκη, όπου για το κερί υπάρχει στάνταρ τιμή, ανάλογα με το μέγεθος του.


Όμως αυτά τα φαινόμενα σίγουρα απασχολούν τους πιστούς και είναι ένας από τους λόγους που επιλέγουν να απομακρύνονται από την Εκκλησία και να αντιμετωπίζουν τον τρόπο λειτουργίας της, όχι τα Θεία,  με αδιαφορία ίσως και με απέχθεια σε κάποιες περιπτώσεις.

Όλοι γνωρίζουμε πως υπάρχουν και στο νησί μας μονές με εισιτήριο εισόδου ενώ πιστοί αναφέρουν κατά καιρούς και την ύπαρξη ταμπελίτσας με τιμή στα κεριά, πράγμα που ωστόσο δεν έχει πέσει στην αντίληψη μου και δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω.

Μπορώ όμως σίγουρα να επιβεβαιώσω τις ενδείξεις με την τιμή στα κεριά σε ναούς της Θεσσαλονίκης. Οι φωτογραφίες που μας έστειλε αναγνώστης του e-storieskritis.blogspot.gr από την Κρήτη, που ταξιδεύει τακτικά στην συμπρωτεύουσα αλλά και το βιντεάκι του, δυστυχώς μαρτυρούν πως κάποιοι βλέπουν μάλλον την εκκλησία ως επιχείρηση.


Σαφώς αναγνωρίζουμε πως υπάρχουν λειτουργικά κόστη και για τους ναούς, όμως πάντα στη θρησκεία μας το φιλότιμο και η πίστη ήταν αρκετά για να κάνουν τους πιστούς να ρίξουν τον οβολό τους για το άναμμα κεριού χωρίς να τους υποχρεώνει η ταμπέλα με την ένδειξη 30, 40 λεπτά και ένα ευρώ.

Για την ιστορία να πούμε πως οι φωτογραφίες και το βίντεο έχουν τραβηχτεί στο ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στη Σταυρούπολη και στον Ευαγγελισμό στον Εύοσμο.




Χωρίς περαιτέρω σχόλια να θυμίσω μόνο πως ένας από τους λόγους που συμβολικά ανάβουμε κερί στην εκκλησία είναι για να δείξουμε πως όπως το κερί λιώνει αθόρυβα και φωτίζει, έτσι και εμείς με τη Χάρη του Θεού θα πρέπει να «λιώνουμε » μέχρι τελευταίας πνοής, θυσιαζόμενοι για τον πλησίον μας. Να φωτίζουμε και να ευεργετούμε τους γύρω μας αθόρυβα και χωρίς επίδειξη για χάρη της αγάπης του Χριστού.    

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Της Αναλήψεως..η μαλλιαρή και οι ψυχές των νεκρών που επιστρέφουν σε κόλαση και παράδεισο




Σαράντα ημέρες πέρασαν από την Ανάσταση. H Πέμπτη της Αναλήψεως είναι η ημέρα που ψάλλεται για τελευταία φορά το «Χριστός Ανέστη» στην Εκκλησία. Είναι ο κύκλος του Πάσχα που κλείνει. 

Σε όποιο σπίτι έμειναν δάφνες, λουλούδια από το Πάσχα πρέπει να καούν. Κι αν καιροφυλακτήσει τα μεσάνυχτα ο πιστός, θα δει τους ουρανούς που ανοίγουν για να περάσει ο Χριστός. «Όσοι είναι καθαροί, ξαγρυπνούν τη νύχτα, να δουν τον Χριστό που «αναλήφεται». Οι άξιοι βλέπουν ένα φως, που ανεβαίνει στον ουρανό...».

Αυτό αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο καθηγητής  Δημήτριος Λουκάτος στο βιβλίο του «Τα Πασχαλινά και της Άνοιξης», στο κεφάλαιο για την «Πέμπτη της Αναλήψεως». Είναι η ημέρα που οι ψυχές των νεκρών, ακόμα και των αμαρτωλών που ήταν στην Κόλαση και από την ημέρα του Πάσχα, της Ανάστασης, ήταν ελεύθερες να κυκλοφορούν στη γη, ανάμεσα στους ζωντανούς και τους οικείους τους, με την Ανάληψη του Χριστού πρέπει να γυρίσουν στον τόπο τους. Είναι πικραμένες γι' αυτό, αλλά οι δικοί τους τις βοηθούν να βρουν ήσυχα και με ευχαρίστηση τον δρόμο τους. Πάνε στα νεκροταφεία και ανάβουν κεριά στους τάφους και στα χωριά συγκεντρώνονται οι γείτονες στα σπίτια των ανθρώπων που έχουν νεκρούς και κάθονται σιωπηλοί με τα κεριά στο χέρι, ανάβουν κεριά στα παράθυρα, φτιάχνουν κόλλυβα και πίτες και μοιράζουν φαγώσιμα, κάνουν φιλανθρωπίες, για τη συγχώρηση και ανάπαυση των νεκρών τους.


Μπάνιο στη θάλασσα - η πέτρα η μαλλιαρή


Υπάρχει, όμως, και η τρίτη παραδοσιακή διάσταση της γιορτής της Αναλήψεως κι αυτή είναι «η κάθοδος στη θάλασσα». H γιορτή της Αναλήψεως είναι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού, που ο λαός της υπαίθρου επιτρέπει στον εαυτό του να κατέβει στη θάλασσα και να βουτήξει για κολύμπημα στο νερό. 

Πριν από την ημέρα αυτήν, η θάλασσα μπορεί να του κάμει κακό. Και κατεβαίνει συνήθως το απόγευμα ή το μεσημέρι, μετά τη λειτουργία, και βουτά, έστω και μόνο τα πόδια του, στο νερό, αφού κάνει τον σταυρό του και μετρήσει, με τις φούχτες του, 40 κύματα, όσες είναι οι μέρες από το Πάσχα. Οι νοικοκυρές έχουν πάρει μαζί τους μπουκάλια, όπου μαζεύουν νερό της θάλασσας «από σαράντα κύματα» και το φέρνουν στο σπίτι, να ραντίσουν τον χώρο και να πουν: «Οπως ανελήφτηκε ο Χριστός, έτσι να ανεληφτή από το σπίτι μας κάθε κακό. N' ανεληφτή η κακογλωσσιά, η αρρώστια και το κακό μάτι»! Θα φυλάξουν κιόλας νερό, να το έχουν όλο τον χειμώνα για γιατρικό, σε πρήξιμο ή δάγκωμα ή βάσκαμα ή αρρώστια. 

Αλλά και οι κολυμβητές που πρωτομπαίνουν στη θάλασσα πλένονται με το νερό της και λένε: «Αναλείβεται ο Χριστός, αναλείβομαι κι εγώ. Ο,τι κακό έχω απάνω μου να φύγει». H λέξη «ανάληψις» συγχέεται με την «ανάλειψη», κάτι που έχει σχέση με το αλείφομαι και την αλοιφή. Γι' αυτό, στην Ηπειρο, με πηλό άλειβαν, για να φύγουν, το έκζεμα και τις λειχήνες.


Στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας «άντρες και γυναίκες μπαίναν ώς τα γόνατα στη θάλασσα, παίρναν από 40 κύματα νερό σε ένα μπουκάλι. Σταυροκοπιόνταν και αγναντεύοντας τον ανοιχτό ορίζοντα κατευόδωναν τον Χριστό λέγοντας «Αντε, Χριστέλλη μου, στο καλό!» Κι έψαχναν στον πρόχειρο βυθό της θάλασσας, εκεί στα ρηχά, να βρουν μια πέτρα με βρύα, την περίφημη «πέτρα μαλλιαρή». 

Όποιος την εύρισκε την έπαιρνε στο σπίτι του, ως φορέα ευτυχίας! H πέτρα αυτή, με το ρίζωμα και τη βλάστησή της μέσα στη θάλασσα, συμβολίζει όλη τη δύναμη και την ουσία του θαλασσινού στοιχείου που, κατά τον Ευριπίδη, (Ιφιγένεια, η εν Ταύροις, 1193) «κλύζει πάντα τ' ανθρώπων κακά!». Είναι δηλαδή η θάλασσα καθαρτική και ανανεωτική, ιδιαίτερα την ημέρα της Αναλήψεως, όταν με την παρουσία του Χριστού στους αιθέρες, ουρανός και θάλασσα έχουν αγιασθεί».

 Με το καλό, το πρώτο μπάνιο, σε όσους κρατούν τα έθιμα και, γενικά, δίνουν πίστη στη σοφία και την πείρα του λαού, αυτό που κάνει τη λαογραφία αστείρευτη πηγή γνώσεων και συνέχειας...

Πηγή:kathimerini.gr

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Ο εντυπωσιακός Γαλαξίας μέσα από το φακό του ταλαντούχου φωτογράφου Γιώργου Τριβυζαδάκη



Τους τελευταίους μήνες η αλήθεια είναι πως τα πρωινά μας έχουν γίνει πιο όμορφα και εντυπωσιακά. 

Η αιτία δεν είναι άλλη από τις φωτογραφίες που δημοσιεύει στο Facebook o 34χρονος Ηρακλειώτης φωτογράφος, ο Γιώργος Τριβυζαδάκης Γρίβας.

Ο Γιώργος είναι ένας πραγματικά ταλαντούχος φωτογράφος που αποδεικνύει μέσα από τη δουλειά του πως το επάγγελμα αυτό δεν χρειάζεται μόνο τεχνικές γνώσεις και ταλέντο αλλά και απίστευτη υπομονή και θυσίες.





Κι ενώ οι τεχνικές γνώσεις και το ταλέντο λίγο πολύ ξέρουμε τι σηματοδοτούν για ένα φωτογράφο, η υπομονή και η θυσία, στην περίπτωση του Γιώργου αποκαλύπτονται μέσα από τις υπέροχες φωτογραφίες που μας δίνει με το Γαλαξία μας.



Οι φωτογραφίες που σας παρουσιάζουμε με τον εντυπωσιακό Γαλαξία έχουν τραβηχτεί από το Γιώργο Τριβυζαδάκη Γρίβα μεταμεσονύχτιες ώρες. 

Όπως μας είπε, το διάστημα από μία έως πέντε τα ξημερώματα είναι το καταλληλότερο για να αποτυπώσει κανείς φωτογραφικά το Γαλαξία, κάτι που πρακτικά σημαίνει πως πρέπει υπομονετικά να περιμένει, χάνοντας τον ύπνο του, γι αυτό το μαγικό κλικ. 



Επίσης αυτές οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί μακριά από πόλεις, από το Γιούχτα και το Μεσοχωριό (τόπο καταγωγής του Γιώργου) μέχρι τη Βιάννο , πράγμα που σημαίνει πως πρέπει να αναζητήσει την κατάλληλη περιοχή, το κατάλληλο σημείο και την κατάλληλη ώρα για να έχει αυτό το αποτέλεσμα.




Εμείς πάντως χαιρόμαστε τη φωτογραφική δουλειά του Γιώργου και την περιμένουμε κάθε πρωί που ανοίγουμε τον υπολογιστή μας, ξέροντας πως θα είναι μια έκπληξη γεμάτη χρώματα.



Εγκυκλοπαιδικά να πούμε πως ο Γαλαξίας είναι η  θαμπή ζώνη του λευκού φωτός που προκαλείται στο σκοτεινό ουρανό από μία ομάδα αναρίθμητων άστρων θυμίζοντας  χυμένο "γάλα" , από τη λέξη αυτή προήλθε εξάλλου και η ονομασία "γαλαξίας".

 Όπως όλοι οι γαλαξίες, ο γαλαξίας που βλέπουμε από τη γη, αποτελεί ένα συγκρότημα αστέρων, νεφελωμάτων, μεσοαστρικής ύλης και ακόμα μεγαλύτερο αριθμό από μικρότερα σώματα.




Ο γαλαξίας μας είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας με διάμετρο 100,000-120,000 έτη φωτός, και  200 έως 600 δισεκατομμύρια  αστέρια. 

Εκτιμάται ότι περιέχει 50 δισεκατομμύρια πλανήτες. Κινείται με ρυθμό 552 έως 630 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο. Υπολογίζεται ότι είναι 13,2 δισεκατομμυρίων ετών, σχεδόν όσο και το σύμπαν. 




Ο Δημόκριτος (460 - 370 π.Χ.) ήταν ο πρώτος άνθρωπος που χωρίς όργανα ισχυρίσθηκε ότι ο Γαλαξίας αποτελείται από απομακρυσμένα άστρα περιγράφοντας τον ως εξής:«Γαλαξίας εστί πολλών και μικρών και συνεχών αστέρων, συμφωτιζομένων αλλήλοις, συναυγασμός δια την πύκνωσιν» ό,τι δηλαδή αναφέρει και η σύγχρονη Αστρονομία ως προς τη σύσταση του Γαλαξία.






"Ανοικτές Πόρτες" στο Οινοποιείο Λυραράκη στο Αλάγνι

Μια μοναδική εξερεύνηση, στις γεύσεις και τα αρώματα του εξαιρετικού κρασιού που παράγει, επεφύλαξε αυτό το Σαββατοκύριακο το Οινοπο...