Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

Δίνουμε μάχη για να έχουμε προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ αλλά δεν αξιοποιούμε τις αναγνωρίσεις τους



Από «τίτλους» πάμε καλά αλλά στην πράξη αδυνατούμε να κάνουμε το αυτονόητο, ακόμα κι αν αυτό είναι το να εκμεταλλευτούμε την απαράμιλλη  ποιότητα των αγροτοδιατροφικών μας προϊόντων.

Σύμφωνα με έρευνα της Infobank Hellastat, 12  ελληνικά ΠΟΠ και ΠΓΕ (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη) προϊόντα είναι ανενεργά, καθώς παρά την επίσημη αναγνώρισή τους, δεν υφίσταται επιχειρηματικό ενδιαφέρον για την παραγωγή τους.

Από την  Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι αναγνωρισμένα   101 ελληνικά προϊόντα, εκ των οποίων τα  74 ΠΟΠ και τα 27 ΠΓΕ.

Ανάμεσα σε αυτά τις περισσότερες αναγνωρίσεις έχουν φρούτα, λαχανικά, ξηροί καρποί και  όσπρια (31 προϊόντα) , επίσης είναι αναγνωρισμένα  29  ελαιόλαδα, 21 τυριά, 11 ποικιλίες ελιάς και  9 προϊόντα άλλων κατηγοριών.

Ωστόσο το 2013 κατάφεραν από όλα αυτά τα προϊόντα να διακινηθούν, εντός και εκτός χώρας μόλις, 160.000 τόνοι, με τη  φέτα να  καταλαμβάνει τη μερίδα του λέοντος με  94.765 τόνους.

 Κατά τα λοιπά την ίδια χρονιά  διατέθηκαν 4.200 τόνοι ελαιολάδου Σητείας, 2.350 τόνοι ελαιολάδου Χανίων και  1.400 τόνοι ελαιολάδου Καλαμάτας. Από τις  επιτραπέζιες ελιές, η μεγαλύτερη ποσότητα, περίπου  3.700 τόνοι, ήταν πράσινες  Χαλκιδικής ενώ διακινήθηκαν και  4.600 τόνοι κορινθιακής σταφίδας.

Βασικές αιτίες για τη μη αξιοποίηση των αναγνωρίσεων ΠΟΠ και ΠΓΕ φαίνεται να είναι το υψηλό κόστος τυποποίησης των προϊόντων, το οποίο και οδηγεί σε  χύμα διακίνηση τους ή ακόμα και σε διακίνηση τους ως μη  ΠΟΠ / ΠΓΕ προϊόντων, κατάσταση που είναι εντονότερη στο ελαιόλαδο.

 Εφόσον βεβαίως η παραγωγή αυτών των προϊόντων ήταν μεγαλύτερη θα μπορούσαν να πέσουν και τα κόστη και να γίνει ευκολότερη η εξαγωγή τους.

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε και το ζήτημα που δημιουργεί ο τεράστιος ανταγωνισμός  για τα δικά μας  προϊόντα καθώς  απομιμήσεις και  αντιγραφές ξένων καταφέρνουν να πλασαριστούν στις αγορές και να εκτοπίσουν τα ελληνικά.


Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Κρήτη: Το νησί όπου οι εκκλησίες και οι μονές είναι περισσότερες από τα ξενοδοχεία και τα σχολεία



Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο στην Κρήτη οι εκκλησίες και τα μοναστήρια είναι περισσότερες από τα ξενοδοχεία και σχεδόν τριπλάσιες σε σχέση με τα σχολικά κτίρια.

Αυτό τουλάχιστον αποκαλύπτουν τα στοιχεία έρευνας, που πραγματοποίησε η ΕΛΣΤΑΤ το 2011 δίνοντας τα όμως στη δημοσιότητα, μετά τη σχετική επεξεργασία,  μόλις φέτος το Μάιο.

Τα στοιχεία αυτά διαμορφώνουν  μια σφαιρική εικόνα του κτιριακού δυναμικού στο νησί μας, που αποτελεί την 7η περιφέρεια στη χώρα σε αριθμό κτιρίων, αποκαλύπτοντας παράλληλα  πως η πλειοψηφία των κτισμάτων είναι παλιά καθώς έχουν κατασκευαστεί πριν το 1970.

Πιο συγκεκριμένα από το σύνολο των 274.908 κτιρίων αποκλειστικής χρήσης, που καταγράφηκαν στην Κρήτη, το 79,4%, δηλαδή 218.277, είναι κατοικίες.

Οι εκκλησίες και οι μονές αντιπροσωπεύουν το 2% των κτιρίων του νησιού φθάνοντας τις 5.559 ενώ τα ξενοδοχεία το 1,9% καθώς αριθμούν τα 5.210. Τα εργοστάσια και εργαστήρια είναι 2.063, ποσοστό 0,8%  με τα σχολεία να καλύπτουν το 0,6% του συνόλου των κτιρίων φθάνοντας τα 1.516. 

Έπονται τα γραφεία και καταστήματα, που φθάνουν τις 12.945, ποσοστό 4,7%, οι σταθμοί πάρκινγκ που είναι μόλις 443, ποσοστό 0,2%. Τα νοσοκομεία και οι κλινικές  είναι 114 ενώ άλλες χρήσεις έχουν 28.781 κτίρια.

Σε σχέση με το έτος κατασκευής τους βλέπουμε πως πρώτα και με διαφορά έρχονται τα κτίρια που κατασκευάστηκαν πριν το 1970, αριθμώντας τα 138.002, ποσοστό 46,3%.

Ακολουθούν 38.410 κτίρια (12,9%) που κατασκευάστηκαν από το 1971 μέχρι το 1980  ενώ  24.365 κτίρια , ποσοστό 8,2% ανεγέρθηκαν μεταξύ 1981-1985. Το διάστημα από 1986-1990 είχαμε την κατασκευή 22.133 κτιρίων (7,4%), από το  1991-1995 κατασκευάστηκαν 18.267 κτίρια (6,1%), από το 1996-2000 τα κτίρια που ανεγέρθηκαν ήταν 19.210 (6,4%), από το  2001-2005 είχαμε  18.795 κτίρια, (6,3%) ενώ από το 2006 και μετά κατασκευάστηκαν 15.570 κτίρια, (5,2%).

Από το σύνολο των κτιρίων που συναντάμε στην Κρήτη το 52,1% είναι ισόγεια (155.349), το 37,3% είναι ενός ορόφου (111.050), διώροφα είναι το 8% των κτιρίων (23.724), τριώροφα το 1,9% (5.524), τετραώροφα το 0,5% (1.612), πενταώροφα το 0,1% (416) και έξι ορόφων και άνω μόλις 239 κτίρια, ποσοστό 0,1%.


Αξίζει να αναφέρουμε πως το 59,1% των κτιρίων στο νησί έχει κατασκευαστεί από μπετόν, το 0,7% από μέταλλο, το 0,2% από ξύλο, το 10,6% από τούβλο και τσιμεντόλιθο ενώ μεγάλο ποσοστό καλύπτουν τα πέτρινα σπίτια 29%.

Ε.Β

Από την ακμή στην.. παρακμή της Κρητικής σταφίδας και στους χορταριασμένους οψιγιάδες


Η  καλλιέργεια με τις μεγαλύτερες απώλειες τις τελευταίες δεκαετίες, σε όλα τα επίπεδα, για τους αγρότες της Κρήτης είναι αδιαμφισβήτητα εκείνη της σουλτανίνας.

Το άλλοτε δυναμικό προϊόν, που έζησε γενιές αγροτών και στήριξε οικονομικά την ύπαιθρο, ειδικά το νομό Ηρακλείου, αργοσβήνει. Από τη μια ο ανταγωνισμός και από την άλλη οι  κοινοτικές  αποφάσεις έκαναν σιγά σιγά τους «ορκισμένους» σταφοδοπαραγωγούς να αφήσουν τους οψιγιάδες τους να χορταριάσουν καθώς εδώ και χρόνια επιδοτούνται είτε παράγουν σταφίδα είτε όχι.

Δεν είναι μακριά όμως οι εποχές εκείνες που μυρωδιά ποτάσας, μεταλλικά τσιγκάκια, γράδοι, καλοκαθαρισμένοι οψιγιάδες ,που χρύσιζαν κάτω από τον καυτό ήλιο μόλις γέμιζαν με σταφύλια, τσαπράζια και ψαλίδια, πολύχρωμα καπέλα, χαρούμενες φωνές, αλλά άγχος για τυχόν βροχή, πολύ κούραση αντάμα με ένα  καλό εισόδημα συνέθεταν την εικόνα των καλοκαιριών στα σταφιδοχώρια της Κρήτης.

Σήμερα για να βρεις σταφύλια απλωμένα σε οψιγιά πρέπει να ψάξεις αρκετά. Όσα σταφιδάμπελα  απέμειναν δίνουν παραγωγή για κρασί, ρακί, και λιγοστή σταφίδα. 

Τα στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η Ελληνική Στατιστική Αρχή για τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων το 2013 προκαλούν θλίψη σε όσους θυμούνται τρύγους της δεκαετίας του 1980, προγενέστερα  αλλά και λίγο μεταγενέστερα.

Το 2009 οι εκμεταλλεύσεις με σταφιδάμπελα στην Κρήτη ήταν 30.914 , νούμερο που έπεσε στις 26.187 το 2013, καταγράφηκε δηλαδή μείωση στον αριθμό των γεωργικών εκμεταλλεύσεων,που σχετίζονται με τη σταφίδα, κατά 15,3%. 

Σε ότι αφορά δε τις εκτάσεις με αμπέλια για σταφίδα βλέπουμε το 2009 να καλύπτουν 155 χιλιάδες στρέμματα στο νησί , έκταση που έπεσε στις 138 χιλιάδες στρέμματα το 2013, μείωση 11%. Αν ανατρέξουμε μερικά χρόνια  πίσω τότε η σύγκριση στα νούμερα είναι ακόμα πιο απογοητευτική.

 Κι όλα αυτά την ώρα που τα ελληνικά σουπερμάρκετ έχουν κατακλυστεί από τουρκική σταφίδα και στην καλύτερη των περιπτώσεων με μαύρη κορινθιακή. Η Κρητική σταφίδα στην τοπική αγορά είναι ανύπαρκτη.

Σίγουρα ο ανταγωνισμός με τη  φθηνή Τουρκία είναι τεράστιος και σίγουρα η παραγωγή σταφίδας απαιτεί πολλαπλάσιο κόστος και αυξημένη προσωπική εργασία σε σχέση με άλλες καλλιέργειες.
Όμως είναι δεδομένο πως πάντα, ανοικτές και πρόθυμες να πληρώσουν όσο κι όσο για καλά προϊόντα, αγορές υπάρχουν. Αρκεί να ψάξει κανείς λίγο παραπάνω για να τις εντοπίσει και να τις πείσει πως μπορεί να τις τροφοδοτήσει σταθερά με ποιοτικά αγροτικά προϊόντα.

Κι αυτό έχοντας πάντα ως βασικό κανόνα και μπούσουλα στην παραγωγική του δραστηριότητα  ότι η εποχή κατά την οποία μπορούσε να   βασίζεται στο κράτος και την ΕΕ  για την εξασφάλιση εισοδήματος έχει περάσει και τώρα πρέπει να στηρίζεται μόνο στα δικά του χέρια και την προικισμένη από τη φύση Κρητική γη.

Ε.Β



Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

Μπράβο στον Ηρακλειώτη που με τις σημαίες του μας θύμισε μια επέτειο που δεν πρέπει να ξεχνάμε



Με μια τεράστια ελληνική σημαία και μια μικρότερη, με το χαρακτηριστικό χρώμα και σύμβολο του Βυζαντίου, το δικέφαλο αετό, που ανάρτησε στο σκάφος του ο Ηρακλειώτης ιδιοκτήτης του φρόντισε να μας θυμίσει την αυριανή επέτειο άλωσης της Κωνσταντινούπολης.
Η υπερμεγέθης σημαία δίπλα στη  βυζαντινή, τραβούν σαν μαγνήτης το βλέμμα οδηγών και πεζών στο ενετικό λιμάνι του Ηρακλείου, όπου βρίσκεται δεμένο το όμορφο ξύλινο σκαρί, με την επωνυμία «Δόγης Κορνάρος».

Πέρα από εθνικισμούς και αλυτρωτικές βλέψεις, η κίνηση αυτή του ιδιοκτήτη του σκάφους δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως αξιέπαινη γιατί φρόντισε να μας θυμίσει ένα ιστορικό γεγονός, θλιβερό μεν αλλά από εκείνα που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Και δεν πρέπει να το ξεχνάμε γιατί ο τότε  αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, είχε αποκρούσει  με υπερηφάνεια τις προτάσεις συνθηκολόγησης του Μωάμεθ πριν πέσει  ηρωικά μαχόμενος υπερασπιζόμενος την αυτοκρατορία του.

Η Κωνσταντινούπολη ήταν και παραμένει μια πόλη σύμβολο για τον ελληνισμό και η επέτειος άλωσης της δεν πρέπει να κλειστεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μπορεί σήμερα να μην διεκδικούμε την επιστροφή της αλλά οφείλουμε να είμαστε υπερήφανοι για τους αγώνες που δόθηκαν προκειμένου να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων και κυρίως για όλα όσα αυτή η πόλη συμβολίζει, όχι μόνο για όσους είχαν την τύχη να κατάγονται απο εκεί και η μοίρα τους ξερίζωσε, αλλά για το σύνολο των Ελλήνων.



Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Ρούμα: Το χωριό, με αναφορές απο το 1395, που αφάνισε η πανούκλα μετράπηκε σε... μαντρί



Πόσο θλιβερή μπορεί να είναι στα αλήθεια η εικόνα ενός  χωριού, με ιστορικές αναφορές από την Ενετοκρατία, το οποίο αφάνισε η πανούκλα και σήμερα  έχει μετατραπεί σε μαντρί για πρόβατα;



Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ιστορικός ή αρχαιολόγος για να νιώσει απογοήτευση και θλίψη αντικρίζοντας σήμερα το Ρούμα, ένα χωριό που παρότι κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει ψάξει σε βάθος  αιώνων την ιστορία του, το γεγονός και μόνο του ότι εγκαταλείφθηκε από τους τελευταίους κατοίκους του όταν η πανώλη αποδεκάτισε τον πληθυσμό του, το καθιστά μνημείο και σημείο αναφοράς για την εξέλιξη της ευρύτερης περιοχής.

Ιστορία, μύθοι, θρύλοι μπερδεύονται στο Ρούμα, ένα χωριό που κάποιοι έχουν αποκαλέσει ακόμα και καταραμένο καθώς το χτύπημα της πανούκλας ήταν τόσο ισχυρό που εγκαταλείφθηκαν  όχι μόνο τα σπίτια του αλλά και οι περιουσίες των κατοίκων του, οι οποίες εκτείνονταν σε μεγάλη απόσταση στη γύρω περιοχή.





Χτισμένο αμφιθεατρικά πάνω σ ένα λόφο, όπως μαρτυρά και το όνομα του, Ρούμα, περιβάλλονταν από ρέματα και μάλιστα ακόμα και σήμερα τόσο κάτω από λόφο όσο και στα αριστερά του υπάρχει νερό σε αφθονία και μικρά δασάκια με δρύες και  πλατάνια.

Οι απόψεις διίστανται ως προς το τι συνέβη αφότου, λόγω της θανατηφόρας ασθένειας, έπαψε το Ρούμα να έχει κατοίκους. Άλλοι λένε πως όσοι επέζησαν μετακινήθηκαν μερικές εκατοντάδες μέτρα ανατολικότερα και δημιούργησαν το χωριό Αλάγνι ενώ άλλοι κάνουν λόγο για μια τελευταία εναπομείνασα κάτοικο του χωριού που φρόντισε, φεύγοντας από τη ζωή, να κληροδοτήσει τις εκτάσεις του σε μοναστήρι της περιοχής και στο ταμείο του Στρατού προκειμένου αυτές να μοιραστούν σε αξιωματικούς που πολέμησαν υπερασπιζόμενοι τον τόπο τους.

Βέβαια τα ερωτηματικά που υπάρχουν ως προς τους λόγους που οδήγησαν σε πλήρη  εγκατάλειψη του Ρούματος  είναι πολλά, όπως για παράδειγμα το γιατί χτύπησε η πανώλη μόνο εκεί αφανίζοντας το και δεν μεταδόθηκε στα κοντινά χωριά; γιατί εγκαταλείφθηκαν και τα χωράφια μαζί με το χωριό; 



Ακόμα περισσότερα ωστόσο είναι τα ερωτήματα που προκύπτουν και σχετίζονται με το σήμερα του εγκαταλελειμμένου χωριού. 

Είναι απορίας άξιο πως ένας τόπος με τόσο φορτωμένο παρελθόν εγκαταλείπεται στην τύχη του και μετατρέπεται σε μαντρί, με τα πρόβατα να κινούνται ανάμεσα στα ερείπια του και στον εντυπωσιακό (παρά την κακή κατάσταση του)  πύργο που δεσπόζει στην είσοδο του, με μια συρμάτινη περίφραξη να εμποδίζει κάθε πρόσβαση σε μια μεγάλη ακτίνα γύρω από το Ρούμα.




Μόνο το παρακείμενο ξωκλήσι της Παναγίας έχει μείνει εκτός περίφραξης ενώ πληροφορίες θέλουν στο σημείο εκείνο να έχουν εντοπιστεί και αντικείμενα αρχαιολογικής αξίας. 

Μάλιστα προ ετών στη διάρκεια εργασιών διαμόρφωσης δρόμου, στο χώρο πλησίον της εκκλησίας, βρέθηκε αγγείο το οποίο παραδόθηκε στον τότε Δήμο Αρχανών Αστερουσίων, με τη τύχη του σήμερα να αγνοείται, ενώ καμία περαιτέρω ενέργεια δεν έγινε για αναζήτηση, ενδεχομένως κι άλλων αντικειμένων σχετιζόμενων με την ιστορία του χωριού.



Το ότι το Ρούμα έχει πίσω του ιστορία είναι αδιαμφισβήτητο. Στην εγκυκλοπαίδεια ιστορίας-αρχαιολογίας-διοίκησης και πληθυσμιακής ανάπτυξης του Στέργιου Γ. Σπανάκη, τόμος Β, βλέπουμε πως το Ρούμα ήταν οικισμός της επαρχίας Ρίζου ή Μπελβεντέρε. Η αρχαιότερη μνεία του οικισμού απαντάται σε έγγραφο του 1395, του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα, όπου δίδεται άδεια στον Ιωάννη Καλόγνωμο, κάτοικο του χωριού Ruma, να χειροτονηθεί πρεσβύτερος ύστερα από αίτηση του Thoma Quirino.

Επίσης αναφορές στο Ρούμα έχουμε από τον Καστροφύλακα, το 1583, οπότε και καταγράφεται ως οικισμός με 71 κατοίκους, αργότερα το 1630 από το Βασιλικάτα αλλά και το 1671 παραπέμποντας σε τουρκική απογραφή με 11 χαράτσια.




Το Ρούμα υπάρχει και στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως ακατοίκητο χωριό ενώ στην απογραφή που έγινε το 1881 δεν υπάρχει καμία αναφορά στο όνομα του.

Αναφορές για το Ρούμα έχουμε τέλος από τον Εμ. Λαμπρινάκη, στη Γεωγραφία της Κρήτης, όπου το εμφανίζει ως οικισμό του δήμου Αρκαλοχωρίου ενώ στο χάρτη του Γενικού Επιτελείου σημειώνεται ως οικισμός Ρούμας , στους βόρειους πρόποδες υψώματος 564 μέτρων, σε μικρή απόσταση βορειοδυτικά του χωριού Πατσίδερος, όπου και η εκκλησία της Παναγίας (1991, σελ. 688).



Στις μεταφράσεις των τουρκικών αρχείων αφορώντων εις την ιστορίαν της Κρήτης, υπό Νικολάου Σταυρινίδη, οι οποίες καλύπτουν την περίοδο 1672-1694, έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα στοιχεία που παρουσιάζονται για την επαρχία Ρίζου Διοικήσεως Σητείας, όπου το Ρούμα εμφανίζεται τελευταίο σε μια λίστα 62 χωριών, με καταγραφή σε αυτό: 7 πλουσίων, 4 πτωχών εργαζομένων, χωρίς κανένα κάτοικο ανήκοντα στη μεσαία τάξη (1976, σελ. 138).


Ελένη Βασιλάκη 

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Όταν οι νεκροψίες στο τουρκοκρατούμενο Ηράκλειο γίνονταν από το Iεροδικείο





«Νεκροψία επί πνιγέντος χριστιανού», αυτό τον τίτλο φέρει ένα από τα πολλά τουρκικά έγγραφα της περιόδου 1672-1694, που σε μετάφραση φυλάσσονται στη Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, και πραγματικά εντυπωσιάζουν καθώς μας  μεταφέρουν  στην Κρήτη μιας άλλης εποχής. Τότε που ο θάνατος από πνιγμό ενός νέου αποτελούσε ζήτημα ενασχόλησης του Ιεροδικείου και αρκούσε η παρουσία τούρκων μαρτύρων για να επιβεβαιωθεί και να καταχωρηθεί, με συνοπτικές διαδικασίες,  στα επίσημα έγγραφα του κράτους.

Το γεγονός αυτό, ένα από τα πολλά της καθημερινότητας στο τουρκοκρατούμενο Ηράκλειο, (οι υπόλοιπες καταγραφές σχετίζονται με αγοραπωλησίες, πληθυσμιακά, φορολογικά ζητήματα ακόμα και γάμους ή διαζύγια) περιλαμβάνεται στις "Μεταφράσεις τουρκικών ιστορικών εγγράφων αφορώντων εις στην ιστορίαν της Κρήτης, υπό Νικολάου Σ. Σταυρινίδη", τόμος Β,  κι έχει πραγματικά εξαιρετικό ενδιαφέρον ο τρόπος παρουσίασης του.

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

Πουλάνε ληγμένα και ανακληθέντα φυτοφάρμακα στα καταστήματα γεωργικών φαρμάκων στην Κρήτη



Τρομάζουν τα αποτελέσματα των ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν το 2014, σ’ επίπεδο Κρήτης, από το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας  Φυτών και Ποιοτικού Ελέγχου στα καταστήματα πώλησης φυτοπροστατευτικών προϊόντων καθώς διαπιστώθηκε πως η πλειοψηφία τους διαθέτει στο εμπόριο ακατάλληλα γεωργικά φάρμακα, ληγμένα ή ανακληθέντα.
Στα πεπραγμένα του περασμένου έτους, που έδωσε στη δημοσιότητα το Π.Κ.Π.Φ &Π.Ε Ηρακλείου, φαίνεται πως στα πλαίσια  δευτεροβάθμιου έλεγχου στο 10% των σημείων πώλησης φυτοπροστατευτικών προϊόντων της Περιφέρειας Κρήτης πραγματοποιήθηκαν  έλεγχοι σε 28 καταστήματα (υπάρχουν 252 καταστήματα σε όλο το νησί).
Από αυτά, τα 20 βρέθηκαν να παρανομούν και μόνο σε  8 δεν επιβλήθηκαν κυρώσεις .
Οι παραβάσεις που καταγράφηκαν αφορούσαν στην μη  ηλεκτρονική καταγραφή λιανικής πώλησης φυτοπροστατευτικών προϊόντων, στην παρουσία στο ράφι ληγμένων ή αποσυρόμενων φυτοπροστατευτικών προϊόντων , καθώς και στους όρους και στις προϋποθέσεις άσκησης εμπορίας γεωργικών φαρμάκων.
Ειδικότερα στα καταστήματα που ελέγχθηκαν καταγράφηκαν 31 παραβάσεις εκ των οποίων 2 για εμπορία φυτοπροστατευτικών προϊόντων χωρίς άδεια ,3 για μη κανονικές συνθήκες διατήρησης προϊόντων, 13 για διάθεση ακατάλληλων γεωργικών φαρμάκων ,δηλαδή για ληγμένα και ανακληθένατα φάρμακα, και 12 για διάθεση γεωργικών φαρμάκων χωρίς την καταγραφή  της συναλλαγής στο προβλεπόμενο ειδικό έντυπο μέσω της ψηφιακής υπηρεσίας της ηλεκτρονικής καταγραφής της λιανικής πώλησης .
Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει πως αν στο δειγματοληπτικό έλεγχο ,που πραγματοποίησε η αρμόδια υπηρεσία, η συντριπτική πλειοψηφία των καταστημάτων που πουλά γεωργικά φάρμακα βρέθηκε να παρανομεί τότε η εικόνα συνολικά του χώρου των φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην Κρήτη είναι  προβληματική.
Το να έχεις στο ράφι και να πουλάς  ληγμένα και αποσυρμένα από την κατανάλωση  γεωργικά φάρμακα, θέτοντας σε κίνδυνο τους αγρότες και τους καταναλωτές των προϊόντων πάνω στα οποία γίνεται χρήση αυτών των φαρμάκων, είναι ένα ζήτημα που σίγουρα πρέπει να προβληματίσει τους πάντες.
E.B





Σάββατο, 2 Μαΐου 2015

Κουίζ: Πόσα σακιά πατάτες μπορεί να χωρέσει ένα αγροτικό φορτηγό;



Πόσα σακιά με πατάτες χωράνε στην καρότσα ενός αγροτικού φορτηγού;
Τόσα πολλά ,όσα μπορεί να αντέξει το αμάξωμα μέχρι να φτάσει σε σημείο να ακουμπά στην άσφαλτο και να σέρνεται για να κατέβει το δρόμο της Βιομηχανικής Περιοχής Ηρακλείου προκειμένου να βγει στην Εθνική Οδό .. παρακαλώ.
Η φωτογραφία μιλάει από μόνη της, αν και οι ήχοι που συνόδευαν κάθε μέτρο που διένυε το φορτηγάκι , εφόσον καταγράφονταν, θα μπορούσαν να δώσουν μια ρεαλιστικότερη αποτύπωση της, κατά τ' άλλα σουρεαλιστικής, καθημερινότητας που ζούμε στη χώρα της "Μπανανίας".
Εννοείται πως τα σακιά με τις πατάτες δεν τα συγκρατούσε τίποτα επάνω στην καρότσα και τραμπαλίζονταν δεξιά και αριστερά έτοιμα να σκάσουν στο δρόμο.
Ευτυχώς οδηγός και συνοδηγός "μερίμνησαν" για όσους δεν μπορούσαν να δουν το "μικρό" φορτίο τους και  κράτησαν αναμμένα τα αλάρμ, ενώ κινούνταν με ρυθμούς χελώνας.
Και θα μου πείτε καλά  να φορτώσει τόσο βάρος και να ακουμπά η λαμαρίνα του αυτοκινήτου στο έδαφος , το πολύ πολύ φθάνοντας στον προορισμό του να έχει αποκτήσει "αεροδυναμική όψη" αλλά να βγει έτσι και να κινηθεί και στην Εθνική Οδό θέτοντας σε κίνδυνο άλλους οδηγούς;

Αγία Μυρτιά Παλιανής...η συνέχεια της δεντρολατρείας στην Κρήτη

Η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση δεντρολατρείας που διατηρείται εδώ και αιώνες στην Κρήτη αφορά στην Ιερή Μυρτιά της Παλιανής. Παρ...