Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Ένα νέο στολίδι-ξενοδοχείο θα αποκτήσει η Κρήτη αρχές του 2016



Άλλο ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο έρχεται για να ενισχύσει το υψηλού επιπέδου ξενοδοχειακό δυναμικό της Κρήτης από το 2016.

Στις αρχές του νέου έτους, πρόκειται να ανοίξει τις πύλες του το Anemos Luxury Grand Resort , μια μονάδα με πολυτελείς σουίτες και spa εγκατεστημένο σε μια ήσυχη περιοχή κοντά στην Γεωργιούπολη.

Αυτή τη στιγμή το ξενοδοχείο είναι σε διαδικασία κατασκευής και οι εργασίες, όπως σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση, θα τελειώσουν έως τα τέλη του 2015.

Το ξενοδοχείο βρίσκεται πάνω στην παραλία βορειοδυτικά του νησιού, ακριβώς κάτω από την δημοφιλή λίμνη Κουρνά, όπου όλοι οι επισκέπτες μπορούν να περάσουν ευχάριστα τον χρόνο τους απολαμβάνοντας τη θέα στο Κρητικό πέλαγος.

Συνδυάζει την ελληνική και κρητική αρχιτεκτονική με την πολυτέλεια, μοντέρνες εγκαταστάσεις και παροχές. Παρέχει οικογενειακές σουίτες και βίλλες, διακοσμημένες με πολυτελές και παράλληλα σύγχρονο ύφος.


Το resort, εκτός από την εξαιρετική τοποθεσία, ξεχωρίζει για τις εγκαταστάσεις υψηλής ποιότητας και τις υπηρεσίες που περιλαμβάνουν εστιατόρια, πισίνες, συνεδριακό κέντρο, mini club, spa με ασφαλείς και υψηλής υγιεινής εγκαταστάσεις για χαλάρωση και περιποίηση, mini market, χρυσοχοείο, μαγαζιά με αναμνηστικά δώρα και ρούχα και εγκαταστάσεις για σπορ.

Ειδικότερα διαθέτει 3 εξωτερικές πισίνες, εκ των οποίων η μία θερμαινόμενη, 60 κοινές ή ιδιωτικές πισίνες, αίθουσα συνεδριάσεων χωρητικότητας 400 ατόμων, μικρό κλαμπ με μίνι θαλάσσιο πάρκο.

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Επενδυτική "κινητικότητα" στον ξενοδοχειακό τομέα στην Κρήτη


Μεγάλα ονόματα της διεθνούς ξενοδοχειακής αγοράς, όπως Carlson Rezidor Group, Ιntercontinental, Marriott ή Four Seasons, έρχονται για πρώτη φορά ή επεκτείνουν τη παρουσία τους στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρει σε δημοσίευμα της η Καθημερινή, όλα δείχνουν ότι και για τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα ως τουριστικός προορισμός  θα εξακολουθήσει να συγκεντρώνει μεγάλο επενδυτικό ενδιαφέρον. 

Ειδικότερα από την επόμενη σεζόν  η Carlson Rezidor Group, με χαρτοφυλάκιο 1.370 ξενοδοχείων σε 110 χώρες, θα αποκτήσει παρουσία και στην Κρήτη.

Η διεθνής αλυσίδα υπέγραψε σύμβαση franchice για το ξενοδοχείο Minos Imperial Luxury Beach Resort and Spa, ιδιοκτησίας της οικογένειας Γενιατάκη. Το ξενοδοχείο που βρίσκεται στο Λασίθι της Κρήτης θα μετονομασθεί σε Radisson Blu Beach Resort. Στη μονάδα υλοποιήθηκε επενδυτικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού ύψους 8,5 εκατ. ευρώ. Η Carlson Rezidor Group ήρθε στην Ελλάδα αρχές του 2012, οπότε ενεργοποιήθηκε η σύμβαση franchice για το ξενοδοχείου Radisson Blu Park Hotel Athens, επί της λεωφόρου Αλεξάνδρας στην Αθήνα.

Το νέο ξενοδοχειακό βήμα της Intercontinental στη χώρα μας θα γίνει στη Σαντορίνη. Η διεθνής αλυσίδα έχει υπογράψει προσύμφωνο για την ανάληψη της διαχείρισης ξενοδοχείου που πρόκειται να κατασκευάσει η Αθήναιον Α.Ε., ιδιοκτήτρια εταιρεία του ξενοδοχείου της Αθήνας.

Ο προϋπολογισμός της επένδυσης ανέρχεται σε 30 εκατ. ευρώ. H Marriott επιστρέφει στην Ελλάδα έπειτα από το 2013, οπότε αποχώρησε από τη διαχείριση του ομώνυμου, τότε, ξενοδοχείου στη λεωφόρο Συγγρού. Ενέταξε στο χαρτοφυλάκιο της αλυσίδας της Autograph Collection Hotels το πολυτελές ξενοδοχείο Domes of Elounda.Στο ξενοδοχείο πραγματοποιήθηκαν το 2014 επενδύσεις ύψους 10 εκατ. ευρώ.
.
H Four Seasons Hotels Resorts βρίσκεται κοντά στην έλευσή της στη Μύκονο. Η διεθνής αλυσίδα έχει υπογράψει προσύμφωνο για την ανάληψη της διαχείρισης ξενοδοχείου το οποίο σχεδιάζει να κατασκευάσει ομάδα Ελλήνων και ξένων επενδυτών σε υπό εξαγορά έκταση στο νησί των ανέμων.

Η Dolphin Capital Ιnvestors σχεδιάζει την υλοποίηση σύνθετου τουριστικού καταλύματος στην Κέα. Τη διαχείριση του ξενοδοχείου θα αναλάβει η ξενοδοχειακή αλυσίδα Aman, η οποία έχει ήδη παρουσία από το 2012 στο Κρανίδι.

Η Grace Hotels του ομίλου Libra της οικογένειας Λογοθέτη προχωρεί τις διαδικασίες για την κατασκευή δύο πολυτελών ξενοδοχείων στη Μεσσηνία και στην Κέα. Επίσης, η οικογένεια Μεταξά προγραμματίζει τον Απρίλιο του 2016 τη λειτουργία νέου ξενοδοχείου στη Σαντορίνη με την επωνυμία Santo Maris Oia Luxury Suites and Spa.


Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2015

Σύγχρονοι τρόποι προσέγγισης τουρισμού από την Εκκλησία..αγιασμός και κερί διαδικτυακά



Της Ελένης Βασιλάκη

Η πρακτική της αξιοποίησης ιερών τόπων, ναών, εκκλησιών και θρησκευτικών μνημείων για την προσέλκυση τουριστών και προσκυνητών δεν έχει σύνορα, δόγματα, θρησκείες. Αλλού τη συναντάμε στην εξελιγμένη (τεχνολογικά, οικονομικά) για τα δεδομένα της Ορθοδοξίας μορφή, κι αλλού σε πιο ήπια και κοντά στην πνευματικότητα και ιερότητα των χώρων, όπου αναπτύσσεται, μορφή.

Θα πρέπει καταρχήν να διευκρινίσουμε πως ιερός θεωρείται ένας τόπος στον οποίο υπάρχει σχέση θεϊκή και είναι ιερός επειδή, σε μια δεδομένη στιγμή, ήταν επίκεντρο θεϊκής αποκάλυψης.

Ανεξάρτητα  από τη θρησκεία, οι ιεροί τόποι  αποτελούν ισχυρά σημεία προσέλκυσης τουριστών συνδυάζοντας πνευματική ικανοποίηση με την ανακάλυψη νέων περιοχών, συνηθειών κ.α . Η Ιερουσαλήμ για τους Χριστιανούς, η Μέκκα για το Ισλάμ, το όρος Fuji-San για τους Γιαπωνέζους, το Βατικανό για τους Καθολικούς αποτελούν παραδείγματα ιερών τόπων (Josan, 2009,161-162).


Η περίπτωση της Παναγίας της Λούρδης, στα Πυρηναία στη Γαλλία, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αξιοποίησης ενός θρησκευτικού μνημείου και του συναισθήματος πίστης που το συνοδεύει, το οποίο υπερβαίνει τα τετριμμένα καθώς γύρω του, και εξαιτίας του θρησκευτικού του χαρακτήρα, έχει αναπτυχθεί ένα ολόκληρο δίκτυο εξυπηρέτησης προσκυνητών-τουριστών που αποφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη στην περιοχή.

Με επίκεντρο τη σπηλιά, όπου θεωρείται ότι εμφανίστηκε η Παναγία στη νεαρή Μπερναντέτ Σουμπιρού, αλλά και το νερό μιας πηγής που αναβλύζει στη σπηλιά και τροφοδοτεί τρεις δεξαμενές, στις οποίες λούζονται οι ασθενείς προσδοκώντας ίαση, η περιοχή έχει μετατραπεί σ’ έναν από τους κορυφαίους προορισμούς  προσκυνήματος.

Αρκεί μια επίσκεψη στην επίσημη ιστοσελίδα του Ναού της Παναγίας της Λούρδης για καταλάβει κάποιος το επίπεδο οργάνωσης της ως θρησκευτικού προορισμού: Προσευχές και ύμνοι on line, videos on demand, άναμμα  κεριού διαδικτυακά ακόμα και λήψη αγιασμού, ανεξαρτήτως αποστάσεως, πληκτρολογώντας απλά το σχετικό αίτημα στον υπολογιστή. Κανάλι που προβάλει τις δραστηριότητες του ναού, διασύνδεση με social media, πληροφορίες για άτομα που θέλουν να επισκεφθούν το ιερό προσκύνημα μόνοι τους, με την οικογένεια τους, με γκρουπ, ως εθελοντές, όντας ΑΜΕΑ, και πολλά άλλα συνθέτουν το σκηνικό της υπέρμετρης αξιοποίησης του θρησκευτικού μνημείου της Λούρδης.

Η επιρροή του προσκυνήματος στη Λούρδη, σημειώνει ο Rinschede, αντικατοπτρίζεται καταρχήν στη δημογραφική εξέλιξη του τόπου και ακολούθως στις οικονομικές δομές του, με μια ξεκάθαρη στροφή από τον γεωργικό τομέα σ’ εκείνο της παροχής υπηρεσιών. Η παρουσία τόσων προσκυνητών είναι επίσης υπεύθυνη για τις κτιριακές υποδομές που δημιουργήθηκαν στην περιοχή και αφορούν σε χώρους λατρείας, ξενοδοχεία, εστιατόρια και καταστήματα πώλησης λατρευτικών ειδών (1986, 21).

Ο συγκεκριμένος ναός έχει καταφέρει να δέχεται πάνω από 7 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, την ώρα που ο μόνιμος πληθυσμός της περιοχής, όπου βρίσκεται το προσκύνημα, δεν ξεπερνά τους 16.000 κατοίκους, ενώ  καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στην αναλογία καταλυμάτων/τετραγωνικών μέτρων στη Γαλλία, μετά το Παρίσι (Κέζα, 2012).

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου ο τουρισμός, γύρω από ένα θρησκευτικό μνημείο, αναπτύχθηκε χωρίς καμία απολύτως προετοιμασία, από ένα εντελώς τυχαίο γεγονός, όπως η προβολή του σε μια ταινία. Ο τουρισμός που σχετίζεται με κινηματογραφικές ταινίες θεωρείται ένα ξεχωριστό φαινόμενο άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορία που αφηγούνται αυτές οι ταινίες, με τα τοπία, τους χαρακτήρες και τα συναρπαστικά γεγονότα τους (Mansson, 2011,1635).


Σε αυτή την κατηγορία ανήκει η Rosslyn Chapel, ο κομψός Αγγλικανικός Ναός ,τού ΙΕ αιώνα, στα περίχωρα τού Εδιμβούργου. Ο ναός αυτός ήταν μέρος της πλοκής της κινηματογραφικής ταινίας «Da Vinci Code», η οποία μετέφερε στη σκηνή το ομότιτλο πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα  τού Dan Brown. Με αυτό τον τρόπο η Rosslyn Chapel από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκε να κατακλύζεται από τουρίστες που θέλουν να νιώσουν «πρωταγωνιστές» του γνωστού έργου  καθιστώντας όμως έτσι το ναό ως ένα από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς της Σκωτίας (Τσέτσης, 2012).

Βέβαια ως προς την ανάπτυξη που έπεται της προβολής συγκεκριμένων περιοχών σε ταινίες, λογοτεχνικά έργα κ.α υπάρχει και ο αντίλογος, με τους Sheller και Urry (όπως αναφέρεται στο Mansson, 2014) να θεωρούν πως τα πράγματα στον τομέα αυτό είναι ρευστά καθώς άλλες περιοχές με αυτό τον τρόπο γίνονται δημοφιλείς και άλλες χάνονται και απορρίπτονται από τους τουρίστες. 

   
Την ίδια ώρα στην Ιταλία, που μαστίζεται από οικονομική κρίση τα τελευταία χρόνια, ένας τουλάχιστον τομέας παραμένει σχεδόν ανέγγιχτος, κι αυτός έχει να κάνει με το θρησκευτικό τουρισμό. Η Ιταλία με το Βατικανό, που αποτελεί πνευματικό και διοικητικό κέντρο για 1,1 δισεκατομμύριο καθολικούς σε όλο τον κόσμο, διαθέτει 30.000 εκκλησίες και ιερά ενώ, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών, στο έδαφος της βρίσκονται επτά από τα δέκα περισσότερο επισκέψιμα χριστιανικά ιερά (Lyman, 2014).

Οι επισκέπτες του Βατικανού ξεπερνούν τα 4,5 εκατομμύρια, σε ετήσια βάση, και η οργάνωση του για την προσέλκυση αλλά και για την υποδοχή αυτών των τουριστών ίσως είναι η πιο ολοκληρωμένη μεταξύ των θρησκευτικών προορισμών ανά τον κόσμο. Μια κεντρική ιστοσελίδα μεταφρασμένη σε εννέα διαφορετικές γλώσσες, αλλά και δεκάδες συγγενείς ιστοσελίδες, ραδιοφωνικός σταθμός, τηλεοπτικό κανάλι στο youtube και πολλά άλλα συνιστούν λίγα μόνο από τα επικοινωνιακά εργαλεία που θέτει στη διάθεση των επίδοξων επισκεπτών του το Βατικανό, το οποίο αποτελεί ανεξάρτητο κράτος από το 1929.  

Το Βατικανό εξάλλου συνυπάρχει με μια πόλη εξίσου σημαντική σε τουριστικό επίπεδο, τη Ρώμη, η οποία εμφανίζεται με  υπερβολές τόσο στην ιερότητα όσο και στην κοσμικότητα της, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Holderness, καθώς πρόκειται για μια πολύβουη διεθνή πρωτεύουσα γεμάτη με ιερούς χώρους αλλά προορισμένη για εμπόριο, παραγωγή χρήματος και ψώνια. Μάλιστα για να στηρίξει τα περί υπερβολής ο Holderness παραθέτει το παράδειγμα των διώροφων λεωφορείων που κυκλοφορούν στην «Αιώνια Πόλη» μεταφέροντας τουρίστες. Τα κόκκινα λεωφορεία  περιηγούνται στην μοντέρνα Ρώμη, τα κίτρινα στη χριστιανική Ρώμη, τα πράσινα στην αρχαία Ρώμη, με το πιο παράξενο, αλλά εύκολα κατανοητό σε οικονομικούς όρους, να είναι ότι όλα αυτά τα λεωφορεία, επί της ουσίας, κινούνται και ξεναγούν τους τουρίστες στα ίδια ακριβώς σημεία (2009,345).


Η Τουρκία επίσης αναγνωρίζει τη σημασία του θρησκευτικού τουρισμού και μάλιστα τα τελευταία χρόνια ανοίγει διάπλατα τις αγκάλες της για να δεχθεί, όχι μουσουλμάνους, αλλά χιλιάδες ορθόδοξους τουρίστες που κατακλύζουν την Καππαδοκία και άλλες περιοχές στα ανατολικά της χώρας όπου υπάρχουν ορθόδοξοι  λατρευτικοί χώροι. 

Ο Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Πατριαρχείου γλαφυρά περιγράφει: «Δεν είναι δε τυχαίο ότι και στην Τουρκία, όπου, μετά τον Μικρασιατικό ξεριζωμό και την Συνθήκη της Λωζάννης το 1923, ήταν αδιανόητο να πραγματοποιηθεί μια Ορθόδοξη λατρευτική Σύναξη στην Ανατολία, σήμερα, επίσημοι κρατικοί φορείς… ενθαρρύνουν πλέον τα Ορθόδοξα προσκυνηματικά ταξίδια, ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες αλειτούργητων μέχρις εσχάτων, και σε πολλές περιπτώσεις ερειπωμένων, Ναών μας. Και τούτο, παρά τις κατά διαστήματα δυναμικές αντιρρήσεις ορισμένων ακραίων εθνικιστικών στοιχείων» (Τσέτσης,2010,9).


Και στην Ελλάδα όμως, παρότι σύγκριση σε οργανωτικό επίπεδο δύσκολα μπορεί να γίνει με τα αντίστοιχα παραδείγματα του εξωτερικού, η Παναγία της Τήνου είναι από τους δημοφιλέστερους θρησκευτικούς και προσκυνηματικούς, ειδικά για τους Έλληνες, προορισμούς. Παρότι η πρόσβαση, δια θαλάσσης, γίνεται ακόμα με παλιά και μικρά πλοία, ότι δεν έχουν γίνει ενέργειες για 12μηνο τουρισμό στο νησί, το οποίο επιπροσθέτως  δεν έχει προβληθεί αρκούντως στο εξωτερικό ως κορυφαίος  θρησκευτικός-προσκυνηματικός προορισμός, η Τήνος συγκεντρώνει τους καλοκαιρινούς μήνες χιλιάδες επισκεπτών που μεταβαίνουν εκεί παρακινούμενοι, κατά κύριο λόγο, από την πίστη τους και την ελπίδα τους για θαύμα. 

Μάλιστα όπως αναφέρει η Terzidou, στην περίπτωση της Τήνου, οι περισσότεροι επισκέπτες είναι μέλη θρησκευτικών τουριστικών γκρουπ ή θεωρούν τους εαυτούς τους προσκυνητές επομένως εφόσον όλοι τους μεταβαίνουν στο νησί λόγω του ναού της Παναγίας μπορούμε να μιλήσουμε εδώ και για καθάρα «εκκλησιαστικό τουρισμό» (2010, 342).

Το Ιερό προσκύνημα της Παναγίας Ευαγγελιστρίας της Τήνου διαθέτει, όπως όλοι οι θρησκευτικοί προορισμοί που σέβονται τον εαυτό τους, ιστοσελίδα σε πέντε γλώσσες, μέσω της οποίας μπορεί κάποιος να περιηγηθεί στην εκκλησία και τα μουσεία της, να διαβάσει την ιστορία της, αλλά και να επικοινωνήσει, μέσω e-mail, με τους εκπροσώπους του ναού .

Αποτελώντας σήμερα το ιερό κέντρο της Ελλάδας έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά ενός κορυφαίου προορισμού, τον οποίο οι άνθρωποι αξιολογούν με βάση τη φήμη του, λόγω θαυμάτων, κι όχι για την εικόνα του ως προορισμού. Ισχύει δηλαδή για το νησί, αυτό που εύστοχα παρατηρεί η Terzidou: «Κανένας ασθενής δεν θα διαλέξει με όρους αρχιτεκτονικής το πιο όμορφο νοσοκομείο για να πάει για θεραπεία αλλά το πιο διάσημο με όρους αποτελεσματικότητας» (2010,346).

Βιβλιογραφικές αναφορές

Holderness Gr, (2009), «ROME: MULTIVERSAL CITY-
The Material and the Immaterial in Religious Tourism» Cross Currents, vol 59, pages 342-348
Josan I, (2009), «Pilgrimage-a rudimentary form of modern tourism», GeoJournal of Tourism and Geosites, vol.4, pages 160-168
Mansson M, (2011), «MEDIATIZED TOURISM» ,Annals of Tourism Research, Vol. 38, pages 1634–1652
Mansson M, «Performing Rosslyn Chapel- popular culture and tourists making of space». Στο International Conference: Tourism and the New Global Economy Brugge, Belgium18-20 June 2014
Rinschede G, (1986), «The Pilgrimage Town of Lourdes», Journal of Cultural Geography, 7:1, pages 21-34, London: Routledge
Terzidou M, «Religion as a motivation to travel: The case of Tinos island in Greece», στο MIBES 2010, Kavala, 4-6 June 2010
Κέζα Λ, (2012),«Και ο Θεός βοηθός;», Εφημερίδα το Βήμα της 13 Αυγούστου 2012. Διαθέσιμο στο: http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=470284
Lyman Er. J, (2014), Religious tourists keep Italy on must-see lists. Διαθέσιμο στο:
Τσέτσης Γ, (2010) «Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ προσκυνήματος και «Θρησκευτικού τουρισμού». Διαθέσιμο στο: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/tourism/a4.pdf

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

Νικητής το αεροδρόμιο του Ηρακλείου στη Γερμανική αγορά τον Αύγουστο


To αεροδρόμιο του Ηρακλείου ήταν ο μεγάλος νικητής στις κρατήσεις στη γερμανική αγορά τον Αύγουστο, μετά τη Βάρνα της Βουλγαρίας, έχοντας διψήφια αύξηση κατά 16%, έναντι του ίδιου μήνα πέρυσι, σύμφωνα με τα στοιχεία της κορυφαίας γερμανικής εταιρείας για κρατήσεις διακοπών TravelTainment.

Όπως αναφέρει το tornosnews.gr, σε αντίθεη με το Ηράκλειο τα αεροδρόμια της Κω και της Ρόδου είχαν μείωση κατά 14% και 8%, καταγράφοντας σημαντικές απώλειες.

Εντυπωσιακή αύξηση κατά 49% είχαν οι κρατήσεις στο αεροδρόμιο της Βάρνας, επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις ότι η Βουλγαρία θα εισέπραττε ένα σημαντικό μέρος από τις ακυρώσεις στην Τυνησία. Με την αύξηση αυτή, το αεροδρόμιο της Βάρνας μπήκε στην 9η θέση στην κορυφαία 10άδα των αεροδρομίων, που ταξιδεύουν οι Γερμανοί.

Στον αντίποδα το αεροδρόμιο της Αττάλειας  τον Αύγουστο κατέγραψε πτώση των κρατήσεων κατά 12%, αντανακλώντας τη μειωμένη ζήτηση για την Τουρκία.

Στην Ισπανία, η Πάλμα είχε μείωση κρατήσεων κατά 4%, τα Κανάρια Νησιά  6%, η Νότια Τενερίφη και το Arrecife, μαζί, μείωση 13%.

Η Χουργκάντα στην Αίγυπτο είχε σταθερή αύξηση 2% στις κρατήσεις των Γερμανών, έχοντας φέτος την τρίτη θέση στην κορυφαία δεκάδα των αεροδρομίων.

Η συνδυασμένη συνολική μείωση στις κρατήσεις των Γερμανών στα 10 κορυφαία αεροδρόμια δείχνει μια εικόνα αδύναμων πωλήσεων για διακοπές τον Αύγουστο. Οι κρατήσεις της τελευταίας στιγμής μειώθηκαν τον περασμένο μήνα κατά 8,3%, σύμφωνα με τη μηνιαία έρευνα της GfK.

Να σημειώσουμε πως το σύστημα Bistro TravelTainment χρησιμοποιείται από περίπου 11.000 ταξιδιωτικά γραφεία στη Γερμανία για κρατήσεις οργανωμένων διακοπών από 130 tour operators, ενώ χρησιμοποιείται και από περισσότερους από 350 on line ταξιδιωτικούς πράκτορες.
Συνολικά, η εταιρεία επεξεργάζεται περισσότερες από 250.000 κρατήσεις διακοπών ανά μήνα.


H πρώτη Halal κρουαζιέρα για πιστούς μουσουλμάνους έρχεται Κρήτη



Ξεκινάει σε 3 ημέρες, από το λιμάνι της Σμύρνης, η πρώτη κρουαζιέρα Halal με μουσουλμάνους επιβάτες, η οποία συμπεριλαμβάνει στο πρόγραμμα της προορισμούς όπως η Κρήτη, η Ρόδος και ο Πειραιάς, μέχρι και τις 2 Οκτωβρίου.

Το περιβάλλον πάνω στο πλοίο όσο και το φαγητό που θα προσφέρεται είναι έτσι διαμορφωμένα ώστε να καλύπτουν αποκλειστικά τις μουσουλμανικές ανάγκες, εξ ου και ο τίτλος Halal ο οποίος στα αραβικά  σημαίνει το επιτρεπόμενο, το σύννομο, το κατάλληλο.

Ζητούμενο των διοργανωτών της κρουαζιέρας ωστόσο φαίνεται να μην είναι μόνο η αναψυχή καθώς, όπως αναφέρουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης, δύο Τούρκοι ιστορικοί θα την πλαισιώσουν: ο Talha Uğurluer και ο  Fatih Çıtlak, οι οποίοι και θα ξεναγήσουν τους επιβάτες του πλοίου, στα λιμάνια όπου θα δένει, με έμφαση σε μνημεία και χώρους που άφησαν πίσω τους οι Οθωμανοί κατά την μακραίωνη παρουσία τους στην Ελλάδα.

Διοργανωτής του ταξιδιού είναι η Fusion Tour, με έδρα την Αττάλεια, η οποία ανακοινώνοντας την έναρξη της πρώτης  Halal κρουαζιέρας δήλωσε πως σκοπεύει να συμπεριλάβει, στην πορεία, και άλλους εκτός Ελλάδας βαλκανικούς προορισμούς.

Στο πλοίο πάντως, μια και οι επιβάτες θα είναι στο σύνολο τους μουσουλμάνοι, δεν θα σερβίρεται αλκοόλ και χοιρινό κρέας, θα απαγορεύονται τα τυχερά παιχνίδια, ενώ θα υπάρχουν ξεχωριστά spa, πισίνες και αίθουσες προσευχής για  άντρες και γυναίκες. Ακόμα και οι πίνακες πάνω στο πλοίο έχουν προσεχθεί ιδιαίτερα ώστε να συνάδουν με την ισλαμικές παραδόσεις.

Ο Halal τουρισμός ,σύμφωνα με τον  Kemal Günay, γενικό διευθυντή του Fusion Tour, είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες αγορές στη χώρα και γι αυτό έχουν πολλαπλασιαστεί τα Halal ξενοδοχεία και τουριστικά γραφεία τα τελευταία 15 χρόνια.

Στα ενδιαφέροντα στοιχεία του τουρισμού Halal καταγράφεται πάντως, τον Απρίλιο, το άνοιγμα στην ιερή πόλη των Μουσουλμάνων, τη Μέκκα, του πρώτου Halal sex shop. Εκεί ο πιστός μουσουλμάνος μπορεί να αγοράσει προφυλακτικά, λάδια και 18 διαφορετικά «παιγνίδια» εγκεκριμένα από το Ισλάμ!!

Ε.Β

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Ψήφισε Καραγκιόζη στις χθεσινές εκλογές



Πολύ φαντασία αλλά και ταλέντο φαίνεται πως είχε ο ψηφοφόρος που, κατά τη χθεσινή εκλογική διαδικασία, επέλεξε αντί να ψηφίσει κάποιο από τα συμμετέχοντα κόμματα ζωγράφισε και έριξε μέσα στην κάλπη τη φιγούρα του καραγκιόζη.

Μάλιστα δεν έμεινε μόνο στο σχέδιο της φιγούρας αλλά έδωσε και τίτλο στο «έργο» του:  «Ο Καραγκιόζης Πολιτικός».

Προφανώς απηυδισμένος από το σύνολο των πολιτικών κομμάτων αλλά και από τα καμώματα των πολιτικών θέλησε με αυτό τον τρόπο να δείξει την αγανάκτηση του και την εικόνα που ο ίδιος ή η ίδια έχει σχηματίσει για τα πολιτικά όντα αυτού του τόπου.


Να σημειώσουμε πως το ψηφοδέλτιο του Καραγκιόζη βρέθηκε στο εκλογικό τμήμα ενός μικρού οικισμού του Δήμου Αρχανών Αστερουσίων, του Αλαγνίου, και ξεπερνάει τα τετριμμένα άκυρα ψηφοδέλτια που συνήθως ρίχνουν οι αγανακτισμένοι ψηφοφόροι ζωγραφίζοντας φάσκελα ή στολίζοντας τα με κοσμητικά επίθετα.

Ε.Β

Ένα αναπάντεχο εύρημα στην ντουλάπα ζωντάνεψε εικόνες Κατοχής



Μπορεί η δική μου η γενιά να μην έζησε την Κατοχή και να έμαθε για τα δεινά της μέσα από διηγήσεις και βιβλία όμως το συναίσθημα που μας δημιουργεί κάθε αντικείμενο με αναφορά σε αυτά τα τραγικά για την χώρα μας, και όχι μόνο ,χρόνια είναι τόσο έντονο και δυσάρεστο.

Αυτό το συναίσθημα με κατέκλυσε ανακαλύπτοντας στην ντουλάπα του πατρικού μου δύο ξεχασμένα, παλιά τσουβάλια, από την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής.

Φέροντας την ημερομηνία 1939 και εμφανή τα σύμβολα των ναζί, τη σβάστικα και τον σιδηρούν αετό, τα τσουβάλια αυτά αυτόματα ζωντάνεψαν μέσα μου, ανήμερα των εκλογών, εικόνες μιας Ελλάδας που αν και κανείς δεν θέλει να θυμάται πρέπει παρολαυτά να κρατάμε ζωντανές.

Ήταν λες και τα τσουβάλια αυτά ήταν γεμάτα αίμα, βασανισμούς, θάνατο, πείνα, γιατί αυτό ήταν η Κατοχή για την χώρα μας, κι αυτό θα είναι ξανά εφόσον κάποιοι εξακολουθήσουν να δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης σε εκείνους που οραματίζονται να αναβιώσουν την παραφροσύνη των εμπνευστών του τρίτου Ράιχ.

Παραφράζοντας τον φιλόσοφο George Santayana που είπε πως "Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει" θα έλεγα πως όποιος δεν θυμάται την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει και μάλιστα με σκληρότερους και περισσότερο άνισους όρους.

Ε.Β






Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Η χύμα διακίνηση «φρενάρει» στις θετικές προοπτικές του ελληνικού ελαιολάδου



Θετικές εμφανίζονται οι προοπτικές για το ελληνικό ελαιόλαδο κατά τη νέα ελαιοκομική περίοδο, που θα ξεκινήσει σε περίπου  δύο μήνες, καθώς τόσο ο όγκος της παραγωγής όσο και η εκτιμώμενη τιμή που μπορεί να επιτύχει το προϊόν αναμένεται να κινηθούν σε ικανοποιητικά επίπεδα.

Στη νότια παραλιακή ζώνη της Κρήτης αλλά και σε κεντρικές περιοχές, τα μέχρι τώρα δεδομένα δείχνουν πως, θα παραχθούν ποσότητες ελαιολάδου ανάλογες με εκείνες της προηγούμενης ελαιοκομικής περιόδου ενώ η εικόνα στα βόρεια παράλια είναι αμφιλεγόμενη, εξαιτίας της δακοπροσβολής.

Η μέση τιμή του ελαιολάδου αυτή την εποχή στο νησί αγγίζει τα 3.70-3.80 ευρώ με την προσφορά, από μέρους των ελαιοπαραγωγών, να είναι περιορισμένη μια και η πλειοψηφία τους δεν διαθέτει πλέον σημαντικά αποθέματα προς πώληση.

Εφόσον οι καιρικές συνθήκες το επιτρέψουν, θα πρόκειται για τη δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, μετά την καταστροφική λόγω σχινοκαρπίας περίοδο 2013-2014, που οι Κρητικοί ελαιοπαραγωγοί θα έχουν τη δυνατότητα να πετύχουν βελτιωμένες τιμές για την αυξημένη παραγωγή τους.

 Κι ενώ η άνοδος της τιμής μοιάζει να είναι ευλογία για τον παραγωγό φαίνεται να προβληματίζει τους τυποποιητές που την θεωρούν αιτία απωλειών στις αγορές, όπου κινούνται, αλλά και ενίσχυσης της διάθεσης του χύμα ελαιολάδου.

Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Τυποποιητών Ελαιολάδου Κρήτης ,Γιώργος Ανδρεαδάκης , εκφράζει την άποψη πως το όφελος από την αύξηση των τιμών είναι πρόσκαιρο αν θελήσουμε να δούμε τον τομέα του ελαιολάδου συνολικά και σε βάθος χρόνου. Κι αυτό γιατί, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, ενισχύει τη χύμα διάθεση του προϊόντος στο εξωτερικό και δυσκολεύει πολύ τις κινήσεις των επιχειρήσεων που προσπαθούν να αλλάξουν τη μοίρα του και να το εξάγουν τυποποιημένο κατευθείαν από την Ελλάδα.

Η ξαφνική και σημαντική αύξηση της τιμής από τα 3.50 ευρώ, που ήταν το προηγούμενο διάστημα, στα 3.80 ακόμα και 3.90 ευρώ το κιλό ζημίωσε, κατά τον κ Ανδρεαδάκη, τον κλάδο του καθώς είχε ήδη κλείσει συμφωνίες με το εξωτερικό βασιζόμενος σε τιμές παραγωγού από 3.30-3.50 ευρώ.

«Με πτώση 52% και 53% αντίστοιχα στις διαθέσιμες ποσότητες ελαιολάδου σε Ιταλία και Ισπανία είχαμε μια μοναδική ευκαιρία να εκτοπίσουμε τους ανταγωνιστές μας από πολλά ράφια αλλά τελικά εξαιτίας της αστάθειας των τιμών δεν τα καταφέραμε» εξηγεί ο κ Ανδρεαδάκης .

Τα στοιχεία του Συνδέσμου Τυποποιητών Ελαιολάδου Κρήτης δείχνουν πως την περίοδο 2014-2015 παρήχθησαν στην χώρα μας περίπου 300.000 τόνοι ελαιολάδου, ποσότητα που ήταν αυξημένη σχεδόν κατά 127% σε σύγκριση με την περίοδο 2013-2014. Από τις ποσότητες αυτές το 60% πωλήθηκε ως χύμα και μόλις 30.000-35.000 τόνοι τυποποιήθηκαν, και πήραν τη θέση που τους άξιζε στα ράφια του εξωτερικού, ως καθαρά ελληνικό προϊόν . Στην Κρήτη, να σημειώσουμε, από την ποσότητα του τυποποιημένου εξαγώγιμου προϊόντος αναλογούν σχεδόν 10.000-12.000  τόνοι.

Ο κ Ανδρεαδάκης τονίζει πως ζητούμενο του ελαιοπαραγωγού θα πρέπει να είναι, φυσικά, η εξασφάλιση καλής τιμής για το προϊόν του αλλά κυρίως το να καταφέρει η διάθεση του στο εξωτερικό να γίνεται μετά από τυποποίηση στην Ελλάδα και όχι χύμα.

 Η ελαιοκομική χρονιά που κλείνει σε λίγο, αλλά και αυτή που θα ακολουθήσει, θα έχουν θετικό οικονομικό αποτέλεσμα για τους ελαιοπαραγωγούς μας καθώς οι μειωμένες παραγωγές στην Ιταλία, λόγω του βακτηρίου Χylella fastidiosa, αλλά και στην Ισπανία, λόγω ξηρασίας, αυξάνουν την τιμή που πετυχαίνουν. Όμως τι γίνεται όταν αποκατασταθεί η παραγωγή στις ανταγωνίστριες χώρες (Ιταλία, Ισπανία) σε συνδυασμό με το γεγονός του ότι απέναντι μας μπαίνουν επιθετικά στην παραγωγή ελαιολάδου χώρες όπως η Τουρκία (φέτος έφθασε τους 220.000 τόνους ελαιολάδου) και η Συρία;

Οι τυποποιητές βλέπουν ως μοναδική λύση για την αναστροφή της κατάστασης, ως προς την διάθεση χύμα ελαιολάδου στο εξωτερικό, τη συμβολαιακή γεωργία.
Μέσα από τις σταθερές τιμές που θα εξασφαλίζει η συμβολαιακή γεωργία, και οι οποίες θα καλύπτουν βεβαίως τον παραγωγό, θα μπορέσουν και οι ίδιοι να παίξουν με άνεση το «παιγνίδι» στο ράφι εκτοπίζοντας εκείνους που επί δεκαετίες εκμεταλλεύονται την προστιθέμενη αξία της ποιότητας του ελληνικού ελαιολάδου για να κυριαρχούν στην παγκόσμια αγορά.

Ως γνωστόν η Ιταλία αξιοποιεί τα οργανωμένα δίκτυα των επιχειρήσεών της, εισάγει χύμα ελαιόλαδο από τη χώρα μας, και όχι μόνο, και το επανεξάγει τυποποιημένο έχοντας μια υπεραξία που έχει υπολογιστεί σε πάνω από 1.30 ευρώ ανά κιλό. Ταυτόχρονα η γειτονική μας χώρα διασφαλίζει για τους δικούς της παραγωγούς τις καλύτερες δυνατές τιμές, τιμές που ούτε στα όνειρα τους έχουν δει ποτέ οι έλληνες ελαιοπαραγωγοί. Στις αρχές Σεπτεμβρίου, (3/09 και 4/09), με βάση τα δεδομένα που κατέγραψε στην ηλεκτρονική του σελίδα το ISMEA, η τιμή του έξτρα παρθένου ελαιολάδου στην περιφέρεια της Πούλια άγγιξε τα 6.10 ευρώ, το ίδιο και στην Περούτζια ενώ στη Φόγγια κινήθηκε στα 5.28 ευρώ και στο Μπρίντιζι στα 4.90 ευρώ.

Στο ίδιο μήκος κύματος με τον κ. Ανδρεαδάκη και ο πρόεδρος του Δικτύου Κρητικού Ελαιολάδου Μανώλης Φραγκάκης ο οποίος με έμφαση τονίζει πως σύνθημα και αρχή μας στην Ελλάδα πρέπει να είναι το να μην εξάγουμε ούτε ένα κιλό χύμα ελαιολάδου.
Σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να πάρουμε τις αγορές στα χέρια μας και να διακινούμε μόνο τυποποιημένο προϊόν αν θέλουμε να πάψει το ελληνικό ελαιόλαδο να δίνει αξία και κέρδη στους ιταλούς εξαγωγείς.

Βέβαια ο κ Φραγκάκης αναγνωρίζει πως υπάρχουν αρκετές δυσκολίες στην προσπάθεια μεταστροφής στον τομέα του ελαιολάδου στη χώρα μας. Αφενός οι συνεταιριστικές οργανώσεις έχουν αποστερηθεί ουσιαστικού ρόλου παρέμβασης στην αγορά του συγκεκριμένου προϊόντος κι αφετέρου οι ομάδες παραγωγών είναι λιγοστές και χωρίς, ακόμα, ισχυρή παρουσία στα πράγματα.
Από την άλλη μεριά η διαρκής επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα δεν αφήνει ανέγγιχτους τους ίδιους τους ελαιοπαραγωγούς, που μέσα στον κυκεώνα των φόρων αλλά και της έλλειψης ρευστού δεν αντιστέκονται στον πειρασμό του να πωλήσουν το ελαιόλαδο τους σε οργανώσεις και εμπόρους που προωθούν τη χύμα εξαγωγή του.

Ο πρόεδρος του Δικτύου Κρητικού Ελαιολάδου δίνει επίσης μεγάλη έμφαση στο ζήτημα της ποιότητας του ελληνικού λαδιού. Μπορεί ναι μεν η φύση να το έχει προικίσει με εξαιρετικά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να δώσουμε επιπλέον προσοχή ώστε αυτά να μην χάνονται, στη διαδικασία που μεσολαβεί από τη στιγμή που οι ελιές πηγαίνουν για έκθλιψη μέχρι τη στιγμή που παράγεται και αποθηκεύεται το ελαιόλαδο.

Δυστυχώς, μας λέει ο κ Φραγκάκης, η ποιότητα του ελαιολάδου μας έχει μείνει στα επίπεδα που ήταν 50 χρόνια πριν, την ώρα που χώρες, όπως η Τυνησία, κάνουν άλματα στην αναβάθμιση του τελικού τους προϊόντος.
«Φαινόμενα μεταφοράς του ελαιοκάρπου σε πλαστικά σακιά και δεξαμενές ελαιολάδου που βρίσκονται εκτεθειμένες στον ήλιο και στη βροχή πρέπει να εκλείψουν», σημειώνει και προσθέτει « Αν προσέξουμε το θέμα της ποιότητας του προϊόντος μας και στηριχθούν οι ελληνικές εξαγωγικές επιχειρήσεις (που στενάζουν λόγω capital control) ώστε να μπορούν να πληρώνουν άμεσα τους παραγωγούς, για το προϊόν που τους παραδίδουν, τότε μπορούμε να κάνουμε ένα θετικό βήμα προς τα εμπρός».

Από τα παραπάνω, τελικά, προκύπτει πως ο αρχικός χαρακτηρισμός ως θετικών των προοπτικών για τη νέα ελαιοκομική περίοδο θα πρέπει, αναπόφευκτα, να συνοδεύεται από προβληματισμό. Μπορούμε άραγε να μιλάμε για θετικές προοπτικές στο ελαιόλαδο όταν εξακολουθούν οι μεγαλύτερες ποσότητες του να διακινούνται χύμα και να εξαρτάται η τιμή του από την παραγωγή ελαιολάδου των ανταγωνιστών μας;

Σε μια χώρα που βρίσκεται τρίτη στην παγκόσμια κατάταξη σε όγκο παραγωγής και πρώτη στην παραγωγή παρθένου ελαιολάδου μπορεί να αποτελεί θετική προοπτική η διαμόρφωση τιμών ανάλογα με τη ζήτηση που εμφανίζει η Ιταλία για το ελληνικό προϊόν με στόχο την επανεξαγωγή του με brand name ιταλικό;

Ένα είναι βέβαιο: το ελληνικό ελαιόλαδο  μπορεί να έχει προοπτικές καλύτερες από τα 237,1 εκατομμύρια ευρώ που απέδωσε η εξαγωγή του (στοιχεία του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων) το 2014 αρκεί να συνεργαστούν στενά όλοι όσοι εμπλέκονται στην διαδικασία παραγωγής και διάθεσης του στοχεύοντας σε ένα ισχυρό εξαγωγικό προϊόν με brand name αποκλειστικά ελληνικό.

Ελένη Βασιλάκη 


Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Λυχνοστάτης: Το μουσείο όπου το παλιό ανταμώνει το σύγχρονο και κάνει την Κρήτη περήφανη



Αγκαλιασμένο από το πράσινο της φύσης  και την γαλάζια αγκαλιά της θάλασσας το Μουσείο παραδοσιακής ζωής της Κρήτης «ΛΥΧΝΟΣΤΑΤΗΣ», αποτελεί την ωραιότερη και εντυπωσιακότερη «παραφωνία» στην εξελιγμένη τουριστικά και οικιστικά περιοχή της Χερσονήσου.


Με πολύ μεράκι, και ακατάπαυστη προσπάθεια οι ιδρυτές του, ο  επίκουρος καθηγητής οφθαλμολογίας και συγγραφέας από τη Σητεία Γιώργης Μαρκάκης, και η σύζυγός του Έλσα, κατάφεραν να συγκεντρώσουν σε αυτό, και να παρουσιάσουν, κατά τρόπο μοναδικό όλο το θησαυρό του παραδοσιακού τρόπου ζωής των Κρητικών.


Αντικείμενα και χώροι ξεχασμένοι από τις νεώτερες γενιές των κατοίκων του νησιού  και άγνωστα για τους ξένους επισκέπτες αυτού του τόπου εκτίθενται στο ΛΥΧΝΟΣΤΑΤΗ κατά τρόπο σύγχρονο.


Ακολουθώντας τις μοντέρνες μουσειακές τεχνικές, που θέλουν το μουσείο να μην αποτελεί ένα αποστειρωμένο και αφιλόξενο χώρο, ο Λυχνοστάτης έχει κάνει, μεταξύ άλλων, κομμάτι της λειτουργίας του τα  εκπαιδευτικά προγράμματα, τις συσκευές ξενάγησης, πωλητήριο παραδοσιακών προϊόντων, την οργάνωση εκδηλώσεων και κυρίως την υποδοχή των επισκεπτών του με χαμόγελο και διάθεση γνήσιας Κρητικής φιλοξενίας.


Πρόκειται για ένα χώρο που αξίζει κανείς, είτε είναι Κρητικός είτε όχι, να τον επισκεφθεί και όχι απλά να δει τα εκθέματα του αλλά να σταθεί σ’ αυτά και νοερά να γυρίσει πίσω σε άλλες εποχές. 

Να βιώσει τον τρόπο που ζούσαν, διασκέδαζαν, εργάζονταν εκείνοι που έκαναν το νησί μας ένα τόπο μοναδικό, ξακουστό για το διατροφικό του πρότυπο, την κουζουλάδα αλλά και την ευαισθησία των ανθρώπων του. 

Να αφουγκραστεί το κλάμα του μωρού στην ξύλινη κούνια, τις χαρούμενες φωνές από το αλώνι, το τραγούδι του βοσκού στο μιτάτο αλλά και τις τρυφερές  μαντινάδες του Καβρού για την Ελένη του.






Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Φθινοπωρινές θαλασσογραφίες στα βόρεια παράλια του Ηρακλείου



Φθινοπωρινές εικόνες σήμερα στη βόρεια παραλιακή ζώνη του Ηρακλείου. Οι πολύβουες  παραλίες με τη γαλήνια θάλασσα παραχώρησαν τη θέση τους σε γαλήνιες παραλίες με αγριεμένη θάλασσα.

 Το φθινόπωρο ζωντάνεψε τα χρώματα,τα ενίσχυσε, με βαθύ μπλε και γαλάζιο, δημιουργώντας έτσι, όπως μόνο η φύση ξέρει, μοναδικές θαλασσογραφίες.

Λιγοστοί και θαρραλέοι οι ντόπιοι που δοκίμασαν να περάσουν την Κυριακή τους δαμάζοντας τα κύματα με τους τουρίστες ωστόσο να επιλέγουν τη λύση της πισίνας μέχρι να βελτιωθούν και πάλι οι καιρικές συνθήκες.



Βέβαια όσοι ζούμε στην Κρήτη ξέρουμε πως αυτό είναι μόνο μια μικρή παρένθεση αφού το καλοκαίρι στην πράξη (όχι ημερολογιακά) δεν καταθέτει εύκολα τα όπλα σε τούτο δω τον ευλογημένο τόπο. 


Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

Καλοκαίρι στην Κρήτη με χειμωνιάτικη ανεργία



Το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό ανεργίας, μετά τον Φεβρουάριο, καταγράφηκε στην Κρήτη κατά το μήνα Ιούνιο, σύμφωνα με τα νεώτερα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Ελληνική Στατιστική Αρχή.

Από το ξεκίνημα της χρονιάς το ποσοστό ανεργίας στο νησί μας δε λέει να πέσει κάτω από 23,5%, νούμερο, που σίγουρα αν υπολογιστούν και οι μη καταγεγραμμένοι άνεργοι από τον ΟΑΕΔ, ανεβαίνει πολύ πιο πάνω.

Ειδικότερα τον Ιούνιο που μας πέρασε η Κρήτη παρουσίασε ποσοστό ανεργίας 24,3%, έναντι 25,8% που ήταν το ποσοστό των ανέργων τον αντίστοιχο μήνα του 2014.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν πως το 2015 ξεκίνησε στο νησί με 23,5% ανεργία, ποσοστό που αυξήθηκε στο 24,7% το Φεβρουάριο για να πέσει και πάλι στο 23,9% το Μάρτιο. Τον Απρίλιο η ανεργία αυξήθηκε και πάλι στο 24% για να μειωθεί ελαφρά στο 23,8% το Μάιο και να επανακάμψει δριμύτερη στο 24,3% τον Ιούνιο.

Συνολικά σ επίπεδο χώρας το εποχικά διορθωµένο ποσοστό ανεργίας τον Ιούνιο του 2015 ανήλθε σε 25,2% έναντι 26,6% τον Ιούνιο του 2014 και 25,0% τον Μάιο του 2015.
Το σύνολο των απασχολουµένων τον Ιούνιο του 2015 εκτιµάται ότι ανήλθε σε 3.584.973 άτοµα. Οι άνεργοι έφθασαν το 1.204.844 ενώ ο οικονοµικά µη ενεργός πληθυσµός  τα 3.298.166 άτοµα.

Βέβαια, να επισημάνουμε, πως τα νούμερα αυτά αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό του προβλήματος της ανεργίας που μαστίζει την Ελλάδα. Κι αυτό γιατί δεν συνυπολογίζονται οι άνεργοι που δεν είναι καταγεγραμμένοι από τον ΟΑΕΔ, ούτε οι χιλιάδες άνθρωποι που φεύγουν αναζητώντας καλύτερη τύχη στο εξωτερικό και βεβαίως ούτε εκείνοι που ανήκουν στην κατηγορία των εργαζομένων-ανέργων, οι οποίοι είτε δεν πληρώνονται για μήνες είτε αμείβονται με 300 και 400 ευρώ, ποσό που κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα και από το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ.


Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Το κρεοπωλείο στις Μοίρες που μετατρέπει το κρέας σε τέχνη υψηλής αισθητικής








Μαθήματα επαγγελματισμού και δημιουργικής αισθητικής παραδίδει στον κλάδο του αλλά και ευρύτερα στους συναδέλφους του στον τομέα των τροφίμων, ένας κρεοπώλης από τις Μοίρες.


Ο Δημήτρης Χουστουλάκης, για τον οποίο ο λόγος, δεν είναι ένας συνηθισμένος κρεοπώλης και σίγουρα το προϊόν που προσφέρει στους πελάτες του ξεφεύγει αρκετά από  όσα γνωρίζουμε και βλέπουμε καθημερινά στα κρεοπωλεία, συνοικιακά και κεντρικά.


Η βιτρίνα του καταστήματος του θυμίζει περισσότερο προθήκη ντελικατέσεν με πινελιές τέχνης. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου το ότι το 2014 σε πανελλήνιο διαγωνισμό που πραγματοποίησε το περιοδικό Meat News αναδείχθηκε ως η καλύτερη μεταξύ των 33 που πήραν μέρος λαμβάνοντας αυτοδίκαια, με περισσότερες από 700 ψήφους, την πρώτη θέση.


 Ο Δημήτρης Χουστουλάκης με την επαγγελματική του ευσυνειδησία, με πολύ μεράκι χιούμορ και φαντασία έχοντας και την πολύτιμη βοήθεια  αλλά και σύγχρονη τεχνογνωσία που διδάχθηκαν τα νεώτερα μέλη της οικογένειας του, έχει καταφέρει να ξεχωρίσει στο χώρο του και να κερδίσει μια σταθερή θέση στην προτίμηση των πελατών του.


Τα προϊόντα που προσφέρει ναι μεν διαθέτουν τη γνησιότητα και ποιότητα της παράδοσης όμως συνδυάζονται με σύγχρονα υλικά και παρουσιάζονται με τέτοιο τρόπο στους πελάτες του (όπως βλέπετε και στις σχετικές φωτογραφίες)  που ξεφεύγουν από οτιδήποτε μέχρι τώρα γνωρίζαμε σε σχέση με το κρέας .



Η τελική εικόνα πάντα παίζει ρόλο στο μάτι και ο Δημήτρης Χουστουλάκης φαίνεται να κερδίζει στα σημεία και στην εικόνα και στην ποιότητα και σύμφωνα με τους πελάτες του και στη γεύση.


Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

Διαφημίσεις που μας ταξιδεύουν στο Ηράκλειο της δεκαετίας του 20


Το θέμα των παλιών διαφημίσεων, όπως διαπιστώνει κανείς σε αρκετές δημοσιεύσεις του e-storieskritis.blogspot.gr, είναι από τα αγαπημένα μας. Κι αυτό όχι απλά και μόνο γιατί  οι συγκεκριμένες διαφημίσεις μας δείχνουν ποιες ήταν οι καλοστεκούμενες και μπροστά για την εποχή τους επιχειρήσεις της Κρήτης , αλλά κυρίως γιατί μας αποκαλύπτουν το πως λειτουργούσε η κοινωνία και το καταναλωτικό κοινό.


Η διαφήμιση του παρελθόντος  αποτυπώνει πράγματα για τις ανάγκες μιας κοινωνίας, το επίπεδο οικονομικής ευμάρειας της, τις προτεραιότητες της σε αγαθά και υπηρεσίες που σήμερα φαντάζουν μακρινά και ξεχασμένα.


Και μπορεί διαφημίσεις, όπως εκείνες της Κολυνός και των ραπτομηχανών Σύγγερ , τις οποίες αντλήσαμε από Ηρακλειώτικη εφημερίδα του 1928, να επιβίωσαν μέχρι πριν από λίγα χρόνια όμως ξαφνιάζει τον αναγνώστη του σήμερα το να βλέπει διαφημίσεις για τουλουμοτύρια και για πετρέλαιο της εταιρείας Shell, όχι όμως για αυτοκίνητα αλλά για λάμπες φωτισμού, μια και το αγαθό του ηλεκτρικού τότε ήταν είδος πολυτελείας.


Στο ίδιο πνεύμα βλέπουμε διαφημίσεις για μουλινέ και περλέ κλωστές, για σουμιέδες αλλά και για παπούτσια, όπου προείχε η προβολή του πόσο στέρεα ήταν. 


Φυσικά οι περισσότερες διαφημίσεις και τότε, όπως συμβαίνει και σήμερα, απευθύνονταν στο ευρύ και υπερκαταναλωτικό γυναικείο κοινό. Και προφανώς είχαν αποτέλεσμα, αν κρίνει κανείς από τον αριθμό τους σε κάθε φύλλο της εφημερίδας, σε εποχές δύσκολες για το Ηράκλειο και όχι μόνο. Εξάλλου το 1928 οι εφημερίδες ήταν και το μόνο μέσο όπου μπορούσε μια επιχείρηση να προβάλλει τα προϊόντα της κάνοντας τα γνωστά στον κόσμο.













Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Οι τοίχοι έχουν τη δική τους...ιστορία


Μπορεί να μην έχουν τη χάρη και το μέγεθος της Λίλιθ και του βασιλιά Όλαφ, της μεγαλύτερης υπαίθριας τοιχογραφίας του κόσμου που κοσμεί την οροφή των εγκαταστάσεων νορβηγικής κατασκευαστικής εταιρείας, όμως μεταφέρουν κι εκείνες τα δικά τους μηνύματα.


Ο λόγος για τις τοιχογραφίες (γκράφιτι και άλλες τεχνικές) που συναντά κανείς σε δρόμους, κτίρια του Ηρακλείου αλλά και κατά μήκος του βόρειου λιμενοβραχίονα.



Φτιαγμένα κατά βάσην από νέους ανθρώπους, γεμίζουν μικρές ή μεγαλύτερες επιφάνειες αποκαλύπτοντας μηνύματα που οι εμπνευστές και δημιουργοί τους θέλουν να περάσουν στο ηρακλειώτικο κοινό.


Μηνύματα αισιόδοξα, επαναστατικά ή απλά μνήμης κρύβονται ή αποκαλύπτονται πίσω από τις συγκεκριμένες δημιουργίες που τις περισσότερες φορές γεμίζουν με χρώμα γκρίζους και παραμελημένους τοίχους.



Για την αισθητική τους ποιος μπορεί να μιλήσει; είναι τόσο υποκειμενική όσο και η επιλογή της θεματολογίας από τους δημιουργούς τους.





Η μεγαλύτερη τοιχογραφία στον κόσμο


Το Σπίτι του Βοσκού στο Κρανιώτικο Αόρι που σε μυεί στη ζωή των Μυλοποταμιτών κτηνοτρόφων

Στο Kρανιώτικο Aόρι, στον Ψηλορείτη, σε υψόμετρο 848 μέτρων, εκεί που τελειώνει η επαφή με το σύγχρονο πολιτισμό και αρχίζει ο πο...