Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Ώρα για μια βουτιά στα βαθιά της Κρήτης...



Με το θερμόμετρο να χτυπάει κόκκινο σήμερα στην Κρήτη μπορείτε να σκεφτείτε τίποτα καλύτερο από μια βουτιά; 

Μια βουτιά όμως όχι απλά για να δροσιστείτε και να βγείτε ξανά πίσω στο «καμίνι» αλλά για να απολαύσετε όλον αυτόν τον υπέροχο κόσμο που κρύβει στα βάθη του ο βυθός της Κρήτης.




Εμείς θεωρώντας πως τέτοιες βουτιές είναι ιδανικές για μέρες σαν αυτές που διανύουμε κι επειδή όλοι μας δεν μπορούμε να τις απολαύσουμε είτε επειδή δεν είμαστε εκπαιδευμένοι, είτε επειδή δεν έχουμε τον κατάλληλο εξοπλισμό είτε τέλος, επειδή υποχρεώσεις μας κρατούν μακριά από τη θάλασσα είπαμε να σας προσφέρουμε μια τέτοια βουτιά διαδικτυακά.


Με λίγη φαντασία θεωρήστε πως είστε εσείς η δύτης που κινείται ανάμεσα σε αστακούς, κωλοχτύπες,  σμέρνες, δράκαινες, χταπόδια μέδουσες κι όλα αυτά τα υπέροχα πολύχρωμα ψαράκια και θαλάσσια φυτά.

Το μοναδικό αυτό βίντεο προέρχεται από το Dive2gether Crete channel και την παραγωγή του έχει κάνει ο Daniël Hoogmoed

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

"Σκίζει" φέτος η Κρήτη στην προσέλκυση ρώσων τουριστών





Κρήτη, Ρόδος και Κέρκυρα αποτελούν φέτος τα δημοφιλέστερα νησιά για τις διακοπές των Ρώσων, όπως προκύπτει από στοιχεία που συνέλεξε η ένωση ρώσων τουρ οπερέιτορ, ATOR.

Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για διακοπες στα νησιάς μας καταγράφεται από τους τουρ οπερέιτορ Russian Express, TUI Ρωσίας, NTK Intourist και ANEX Tour.

Σύμφωνα με την TUI Ρωσίας, οι πωλήσεις διακοπών στα ελληνικά νησιά είναι πολύ καλύτερες από πέρυσι με κυριότερους λόγους τη σταθεροποίηση της ισοτιμίας, τη διαφορετική προσέγγιση της εταιρίας στη διαμόρφωση των προϊόντων και την ισορροπία μεταξύ του αριθμού θέσεων στις μεταφορές και των συμβολαίων με τα ξενοδοχεία.

Στο ρωσικό τουριστικό γραφείο PAX καταγράφεται 38% αύξηση της ζήτησης για τα ελληνικά νησιά σε σχέση με πέρυσι.Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η ζήτηση αυτή αποδίδεται στις προσιτές τιμές στα νησιά. 

Η μέση τιμή για 10 διανυκτερεύσεις μέσω της Coral Travel είναι 800-850 ευρώ το άτομο ενώ η μέση τιμή μέσω TUI Ρωσίας ανέρχεται στα 950 ευρώ το άτομο.Επιπλέον, οι τιμές στα πακέτα διακοπών φαίνεται πως δεν έχουν αυξηθεί σε σχέση με το 2016, ενώ και το κλείσιμο της Τουρκίας συμβάλλει στην αύξηση της ζήτησης για τα ελληνικά νησιά, επισημαίνει η επικεφαλής Δημοσιων Σχέσεων της Coral Travel, Marina Makarkova.

Σύμφωνα με την πλειονότητα των ρώσων τουρ οπερέιτορ, τα τρία δημοφιλέστερα ελληνικά νησιά αυτή τη σεζόν είναι η Κρήτη, η Ρόδο και η Κέρκυρα, εξαιτίας, όπως εκτιμούν, της ευρείας γκάμας ξενοδοχείων τους και της μεγάλης συγκέντρωσης καταλυμάτων που προσφέρουν all inclusive υπηρεσίες.Κρήτη και Ρόδος ενδείκνυνται για όλες τις κατηγορίες τουριστών. Η Κως είναι δημοφιλής στις οικογένειες με μικρά παιδιά, σύμφωνα με την Coral Travel. 

Η Mouzenidis Travel είχε το μεγαλύτερο όγκο κρατήσεων για Κρήτη, Κέρκυρα και Θάσο. Η Θάσος παρουσιάζεται στους δημοφιλέστερους νησιωτικούς προορισμούς μετά την απευθείας πτήση που εγκαινιάσθηκε από την Ellinair από τη Μόσχα και την Αγ. Πετρούπολη. 

Το all inclusive συνεχίζει να αποτελεί το βασικό ζητούμενο των Ρώσων στις διακοπές τους στα ελληνικά νησιά. Σύμφωνα με την NTK Intourist τα ποσοστά all in έχουν παραμείνει τα ίδια με πέρυσι. Το μερίδιό τους στην Κρήτη είναι 40%, στη Ρόδο 70-80% και στην Κέρκυρα 20%.

Με βάση τα στοιχεία της Coral Travel, υψηλή ζήτηση συγκεντρώνουν οι αλυσίδες ξενοδοχείων Mitsis, Aldemar και Grecotel.Στην TUI Ρωσίας, το 67% των πελατών κάνουν κράτηση all in, ενώ το ίδιο μοντέλο διακοπών κυριαρχεί και στις PAX και ANEX Tour.

Ωστόσο, το all in παρότι παραμένει το πιο περιζήτητο μοντέλο διακοπών για τους Ρώσους, χάνει έδαφος για τον ίδιο λόγο που παρατηρείται κάθε χρόνο μεταφορά από τα πολυτελή ξενοδοχεία στα οικονομικά, επισημαίνει η Mouzenidis Travel.

Σύμφωνα με τον ίδιο τουρ οπερέιτορ, αυτή τη χρονιά, οι Ρώσοι τουρίστες επέλεξαν περισσότερο τετράστερα και πεντάστερα ξενοδοχεία, όμως τα τελευταία χρόνια αυξάνεται το ενδιαφέρον τους για budget διαμερίσματα και κατοικίες προς ενοικίαση.

Πηγή: tornosnews.gr

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Τη βλέπετε και την προσπερνάτε, δείτε όμως τι προσφέρει η κίτρινη παπαρούνα





Σίγουρα την έχετε δει σε περιοχές κοντά στη θάλασσα και την έχετε προσπεράσει, χωρίς να δώσετε μεγάλη σημασία. Η κίτρινη παπαρούνα ή Glaucium flavum, όπως ονομάζεται επιστημονικά, είναι ωστόσο ένα φυτό που κατά το παρελθόν, παρά την τοξικότητα του, είχε σημαντικές χρήσεις λόγω των ιδιοτήτων που έχουν οι σπόροι, το εκχύλισμα, τα άνθη και τα φύλλα του.

Πρόκειται για ένα πολυετές φυτό που ανθίζει από το Μάιο ως τον Αύγουστο και συναντάται σε ηλιόλουστα μέρην της Μεσογείου.



Σε ότι αφορά στις ιδιότητες του να πούμε καταρχήν πως οι σπόροι του είναι πηγή ενός ελαίου που έχει χρησιμοποιηθεί στη  σαπωνοποιία αλλά και ως  καύσιμο στους γνωστούς μας λύχνους.

Κατά την αρχαιότητα το φυτό αυτό χρησιμοποιήθηκε σαν ισχυρό φάρμακο κατά των παθήσεων του ήπατος και των εντέρων ενώ αναφορά σε αυτό βλέπουμε στον Διοσκουρίδη.

Στην παραδοσιακή ιατρική λέγεται πως μπορεί να προκαλέσει  αύξηση της έκκρισης χολής γεγονός που το κάνει χρήσιμο για την αντιμετώπιση προβλημάτων της χοληδόχου κύστεως και του ήπατος ενώ θεραπεύει τους σπασμούς των βρόγχων και του εντέρου.




Σύγχρονη επιστημονική έρευνα αναφέρεται στην αντικαρκινική δράση του εκχυλίσματος της ρίζας του φυτού, που είναι πλούσια σε  αλκαλοειδή.

Η γλαυκίνη, που είναι το βασικό αλκαλοειδές που περιέχεται στην κίτρινη παπαρούνα, έχει ψυχοτρόπο δράση, όμοια με  αυτή των οπιωδών προκαλώντας ένα αίσθημα ευφορίας και ηρεμίας.

Αξίζει να αναφέρουμε πως στην Αλγερία χρησιμοποιείται παραδοσιακά εκχύλισμα του φυτού για τη θεραπεία κρεατοελιών.



Όλα αυτά ωστόσο δεν παύουν να κατατάσσουν το συγκεκριμένο φυτό στα ιδιαίτερα τοξικά φυτά πράγμα που σημαίνει πως δεν μπορεί να το χρησιμοποιήσει κάποιος που δεν έχει εξειδικευμένες γνώσεις.
  

Μάλιστα το γαλακτώδες υγρό που εκκρίνει μπορεί αν το πιάσουμε και τρίψουμε μετά τα μάτια μας να προκαλέσει  επιπεφυκίτιδα. 

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Το Ηράκλειο του 1958 σε σκηνές της ταινίας-σταθμός "Το νησί της σιωπής"




Το, αγνώριστο, Ηράκλειο του 1958 αποτυπώνει σε σκηνές της η ταινία "Το νησί της σιωπής" θυμίζοντας στους παλαιότερους και γνωρίζοντας στους νεώτερους μια πόλη που μοιάζει βγαλμένη από παραμύθι. 

Μέσα στα 2.31 λεπτά των γυρισμάτων, που έγιναν στο Ηράκλειο, βλέπουμε το, βγαλμένο από παλιά ασπρόμαυρη καρτ ποστάλ, λιμάνι με θέα το φρούριο Κούλες και τις ξύλινες ψαρόβαρκες.

 Στη συνέχεια το παλιό λεωφορείο να ανηφορίζει τη στροφή κοντά στην πύλη του Αγίου Γεωργίου, πριν την ανάδειξη της, ενώ στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα το παρκάκι, στη γωνία, διακρίνεται ένα μεγάλο κτίριο.



Η ταινία μας μεταφέρει στη συνέχεια σε κεντρικό δρόμο της πόλης με καταστήματα και ένα μικρό λούστρο τον οποίο πλησιάζει ένας εξίσου μικρός σε ηλικία ηθοποιός ρωτώντας τον που είναι ο κινηματογράφος Κρόνος για να πάει να παρακολουθήσει συναυλία πιάνου. Όπως μας επεσήμανε η αρχαιολόγος Λιάνα Σταρίδα, τα σκαλοπάτια όπου κάθεται ο λουστράκος είναι του κτιρίου της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου, που τότε λειτουργούσε ως  κινηματογράφος "Μινώα".

Απέναντι τους η κρήνη Μοροζίνι με τα λιοντάρια της αναβλύζει νερό τραβώντας την προσοχή του νεαρού ηθοποιού.

Τα δύο αγόρια συμφωνούν να πάνε μαζί ως το σινεμά και στη διαδρομή συζητούν για τα "Πάθη του Χριστού" που ο μικρός λούστρος είχε κάποτε παρακολουθήσει στη μεγάλη οθόνη πληρώνοντας γι αυτό 7 γυαλίσματα, όπως λέει χαρακτηριστικά.

Όσο περπατούν πίσω τους διακρίνεται ένα γαϊδουράκι με τον αναβάτη του, που κινείται με μεγάλη άνεση στον άδειο δρόμο.

Φθάνοντας στον Κρόνο, σε ένα σκηνικό της πόλης εντελώς άγνωστο για όσους δεν έζησαν εκείνη την εποχή στο Ηράκλειο, βλέπουμε πλήθος κόσμου να περιμένει για εισιτήριο στο ρεσιτάλ πιάνου της Ένωσης Μουσικών Κρήτης με αντίτιμο 20 δραχμές.


Η ταινία από την οποία προέρχεται το απόσπασμα είναι η μοναδική που έχει να παρουσιάσει γυρίσματα από τη Σπιναλόγκα ενώ λειτουργούσε ακόμα το νησί ως χώρος αποκλεισμού των χανσενικών. 

Το σενάριο περιγράφει την ιστορία ενός ζευγαριού γιατρών που αγωνίστηκε για τη θεραπεία της λέπρας και στο τέλος χτυπήθηκε από αυτήν με τις ελπίδες όμως για ίαση να μην εκλείπουν.

" Το νησί της σιωπής" φαίνεται να ήταν μια από τις αφορμές για να κλείσει στη συνέχεια το λεπροκομείο στη Σπιναλόγκα και οι εναπομείναντες λεπροί να μεταφερθούν στο νοσοκομείο λοιμωδών στην Αγία Βαρβάρα. 

Η ταινία αυτή χάρισε στη σκηνοθέτη Λίλα Κουρκουλάκου συμμετοχή στο Φεστιβάλ της Βενετίας, το 1958, ως επίσημη ελληνική συμμετοχή ενώ ήταν η πρώτη ταινία γυρισμένη από γυναίκα που παγκοσμίως έλαβε μέρος σε διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ.

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Με μια ενδιαφέρουσα ομιλία και επιβλητική συναυλία ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις στον Άγιο Πέτρο των Δομινικανών




Με μια ενδιαφέρουσα ομιλία και μια υπέροχη συναυλία της Μικτής Παιδικής και Νεανικής Ορχήστρας του Δήμου Ηρακλείου άνοιξε χθες το 6ήμερο εκδηλώσεων στο Ναό του Αγίου Πέτρου των Δομινικανών.

Με αφορμή την γιορτή των Αποστολών Πέτρου & Παύλου στις 29 Ιουνίου ο αναστυλωμένος ιστορικός Ναός από χθες μέχρι και το Σάββατο γίνεται το επίκεντρο ομιλιών, συναυλιών και θρησκευτικών τελετών στις οποίες αξίζει να παραστεί κάθε Ηρακλειώτης.




Χθες το βράδυ η αρχαιολόγος Ελένη Κανάκη, εκπροσωπώντας και τις Δάφνη Χρονάκη (αρχιτέκτονα) και Χαρά Μπιλμέζη (Αρχαιολόγο), παρουσίασε μια πλούσια ιστορική αναδρομή στη Μονή του Αγίου Πέτρου,Μάρτυρα του Τάγματος των Δομινικανών.




Κάποια από τα σημεία της ομιλίας της που κρατήσαμε είναι:

-Το Τάγμα των Δομινικανών διέθετε στο Ηράκλειο τους ναούς του Αγίου Πέτρου και της Αγίας Αικατερίνης.

-Η ίδρυση του Αγίου Πέτρου προσδιορίζεται στα μέσα του 13ου αιώνα, με τον Άγιο, προς τιμήν του οποίου αφιερώθηκε, να είναι ένας από τους δημοφιλέστερους ιεροκήρυκες των Δομινικανών.

- Η ανασκαφή στο χώρο του Ναού ξεκίνησε το 1967 

-Ο Ναός του Αγίου Πέτρου αποτέλεσε (αρχιτεκτονικά) πρότυπο για το Ναό του Αγίου Νικολάου στα Χανιά.

-Τη σημερινή μορφή του την πήρε ο Ναός το 14ο αιώνα, μετά από το μεγάλο σεισμό.

-Τα παρεκκλήσια στη νότια πλευρά του Ναού δεν έχουν ακόμα ταυτιστεί.

-Στο εσωτερικό του Ναού τάφηκαν 4 δούκες της Κρήτης όπως επίσης πολλοί ευγενείς και μέλη  τεσσάρων αδελφοτήτων.

-Έχουν βρεθεί, μετά από ανασκαφή, 54 τάφοι μέσα στο Ναό, 27 εξωτερικά και 14 στα παρεκκλήσια.

-Ο ναός ήταν τοιχογραφημένος ενώ σήμερα διατηρούνται μόνο κάποια σπαράγματα αυτών των τοιχογραφιών καθώς η πλειοψηφία τους υπέστη τεράστιες φθορές παραμένοντας, επί πολλές δεκαετίες, ο χώρος χωρίς σκεπή.

-Ο ναός του Αγίου Πέτρου είναι ο μοναδικός στον οποίο είχαμε εισαγωγή λίθου από τη Βενετία για την κατασκευή των ταφικών μνημείων του.

-Το 1669, με την άλωση της πόλης από τους Τούρκους, ο Ναός έγινε τζαμί και αφιερώθηκε στο σουλτάνο Ιμπραήμ.

Αμέσως μετά την ομιλία ακολούθησε συναυλία με αναγεννησιακά έργα από την Παιδική και Νεανική  Χορωδία του Δήμου Ηρακλείου, υπό την καλλιτεχνική Διεύθυνση του Ιωάννη Ιδομενέως. 

Μάλιστα όπως εξήγησε ο κ Ιδομενέως, ανάμεσα στα έργα που παρουσιάστηκαν ήταν κι εκείνα του Κλάους Μοντεβέρντι τα οποία είχε συνθέσει την περίοδο της Αναγέννησης και είναι πολύ πιθανόν να είχαν ακουστεί στο τότε Ηράκλειο.




Οι εκδηλώσεις στον Άγιο Πέτρο συνεχίζονται σήμερα στις 8 το βράδυ με ομιλία από την Αθηνά Κυριακάκη Σφακάκη ,Ξεναγό-Συγγραφέα, με θέμα: «Από το πολισμάτιον Ηράκλειον στο Ηράκλειο του 21ου αιώνα». 

Θα ακολουθήσει μουσική εκδήλωση από την Μικτή Χορωδία Επιμελητηρίου Ηρακλείου «Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ».

Πάρτε μια γεύση με το, μη επαγγελματικό, βίντεο που ακολουθεί, από το πρώτο έργο που παρουσιάστηκε χθες στη συναυλία της Παιδικής και Νεανικής Χορωδίας του Δήμου Ηρακλείου.



Οι κρητικές ταραντούλες, μπορεί να μην τις βλέπουμε αλλά ζούν ανάμεσα μας


Έργο που απεικονίζει δύο κρητικές ταραντούλες το 1688

Γνωρίζετε πως στην Κρήτη  όχι μόνο διαθέτουμε ταραντούλες αλλά το είδος αυτό είχε απασχολήσει τους ειδικούς από το 1688 οπότε και έχουμε σχετικό σκίτσο με τίτλο "the spinnεweb tarantula" ;

Κι όμως στο νησί μας ενδημεί το συγκεκριμένο είδος ενώ στα Σφακιά έχει εντοπιστεί ένα σπάνιο μέλος της οικογένειας αυτής που παρόμοια του βρίσκουμε μόνο  στην Κύπρο, την Τουρκία, τη  Μέση Ανατολή και νότια ως το Σουδάν.

Γενικότερα η χώρα μας λόγω των κλιματικών συνθηκών της θεωρείται παράδεισος για τις  αράχνες αφού υπολογίζεται ότι κοντά στα 1.500 είδη (856 είναι επίσημα καταγεγραμμένα) πλέκουν εδώ τον ιστό τους.

Ένα σημαντικό ποσοστό εξ αυτών, που προσεγγίζει το  30% είναι σπηλαιόβιες, έχοντας αναπτύξει ιδιαίτερα γι αυτό ακριβώς το λόγο την αίσθηση της αφής. Σημαντικός είναι και ο αριθμός των ταραντούλων ή όπως αλλιώς τις ονομάζουμε  «μαύρες χήρες» οι οποίες μαζί με τη «λοξοσκέλες» (loxosceles) είναι τα δύο πιο επικίνδυνα είδη αράχνης για τον άνθρωπο.

 Όπως είχε επισημανθεί σε Ευρωπαϊκό Συνέδριο Αραχνολογίας, που έγινε στην Αλεξανδρούπολη, από τη μοναδική ίσως Ελληνίδα αραχνολόγο, Μαρία Χατζάκη, λέκτορα του τμήματος Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, η  Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου είναι χώροι έντονου ενδημισμού για τα αραχνοειδή.



Ωστόσο οι ειδικοί είναι καθησυχαστικοί ακόμα και για τα επικίνδυνα είδη αράχνης που διαθέτουμε καθώς όπως λένε αν δεν προκαλέσουμε μια αράχνη αυτή δεν επιτίθεται. Προφανώς γι αυτό το λόγο και δεν υπάρχουν τα τελευταία χρόνια γνωστά κρούσματα δαγκώματος από αράχνες στον τόπο μας.
    
Βέβαια να πούμε πως η ταραντούλα ζει στην ύπαιθρο, σε χωράφια και κάτω από πέτρες και βράχους , πράγμα που σημαίνει πως μπορεί ακόμα και κατά λάθος να την ακουμπήσει κανείς. 

Πρέπει να γνωρίζουμε πως το δηλητήριό της είναι πολύ τοξικό, σχεδόν 15 φορές πιο τοξικό από αυτό του κροταλία ενώ τα συμπτώματα από το τσίμπημα της μοιάζουν πολύ με αυτά της σκωληκοειδίτιδας, κι αυτό μπερδεύει τους γιατρούς.

Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν περίπου 15 διαφορετικά είδη «μαύρης χήρας», ενώ στη νότια Ευρώπη -και στην Ελλάδα- εντοπίζονται μόνο 3 από αυτά.

Ακόμα στο νησί μας υπάρχει υπολογίσιμος πληθυσμός από το  δεύτερο επικίνδυνο είδος που απαντάται στην Ελλάδα τις  «λοξοσκέλες». Μάλιστα αυτό το είδος ευθύνεται για επιθέσεις στην Κρήτη και στα νησιά του Αιγαίου. Προκαλεί μάλιστα δερματονεκρωτικά προβλήματα,όχι όμως και θάνατο.

«Η λοξοσκέλες αγαπά τα ξηρά και πολύ ζεστά κλίματα, γι αυτό και μεγάλοι πληθυσμοί της υπάρχουν στη νότια Ελλάδα με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης κατά το παρελθόν να έχει καταγράψει τουλάχιστον 30 περιστατικά με επιθέσεις από «λοξοσκέλες».

Η ταραντούλα των Σφακίων


Όσο για την ταραντούλα των Σφακίων να πούμε πως οι ειδικοί το θεωρούν ένα πολύ σημαντικό είδος καθώς στην  Ευρώπη δεν υπάρχουν αράχνες του  ίδιου γένους εκτός από την Κύπρο, Τουρκία, Μέση Ανατολή και νότια ως το Σουδάν. Η ύπαρξη και η εξάπλωση της έχει καταγραφεί από τους επιστήμονες που ωστόσο δεν έχουν ακόμα μελετήσει εκτενώς αυτό το είδος ώστε να γνωρίζουμε πολλά πράγματα


Η φωτογραφία με το σχέδιο που απεικονίζει δύο ταραντούλες το 1688 στην Κρήτη , προέρχεται από βιβλίο που υπάρχει στο Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Το χωριό της Κρήτης που διεκδικεί τα "κλειδιά" της πύλης του Άδη


Άποψη του ναού της Κεράς Σπηλιώτισσας στο εσωτερικό της οποίας βρίσκεται η τρύπα του Άδη

Που άραγε να κρύβεται η πύλη του Άδη; Στον ποταμό Αχέροντα, στην Ιθώμη Μεσσηνίας ή στον Άγιο Θωμά στο Ηράκλειο; Και οι τρείς περιοχές, κι άλλες πολλές ανά τον κόσμο, στην Κίνα, στην Κεντρική Αμερική, στην Ιρλανδία, στην Ισλανδία και την Τουρκία, διεκδικούν τα κλειδιά αυτής της περίφημης πύλης, μέσω της οποίας οι νεκροί οδηγούνταν στον κάτω κόσμο.

Η σχισμή όπου γίνεται η ρίψη ρούχων των νεκρών 


Εμείς θα σταθούμε στην περιοχή του Αγίου Θωμά και σε όλους εκείνους τους θρύλους που θέλουν να έχει αυτός ο τόπος μια ιδιαίτερη σχέση με το χθόνιο κόσμο. 

Γιατί δεν ξέρουμε αν πράγματι αυτό που χαρακτηρίζουν οι ντόπιοι ως τρύπα του Άδη, μέσα στο σπηλαιώδη ναό της Κεράς Σπηλιώτισσας, ήταν πράγματι ο δρόμος που ακολουθούσαν οι νεκροί όμως εκείνο που είναι βέβαιο είναι πως, κατά την αρχαιότητα, ο Άγιος Θωμάς είχε αναπτύξει μια ιδιαίτερη κουλτούρα γύρω από το θάνατο, ψήγματα της οποίας διατηρούνται ως τις μέρες μας.

Μέσα στο Ιερό της Κεράς Σπηλιώτισσας είναι η τρύπα του Άδη


Η τρύπα του Άδη, λοιπόν, στον Άγιο Θωμά, είναι ένα βάραθρο το μήκος του οποίου δεν έχει καταμετρηθεί. Είναι εντοπισμένο μέσα στο ιερό του μικρού ναού της Κεράς Σπηλιώτισσας, στην άκρη του χωριού. Σήμερα η είσοδος του είναι κλεισμένη από τσιμέντο καθώς όπως μας εξήγησε ο εφημέριος του Αγίου Θωμά, Παναγιώτης Δούλης,  κάποιοι θέλησαν να μπουν στο εσωτερικό του και να αναζητήσουν χρυσά και άλλα πολύτιμα κτερίσματα.

Εκείνο που όλοι γνωρίζουν για την τρύπα του Άδη είναι πως, κατά την αρχαιότητα, ήταν σημείο όπου οι συγγενείς του νεκρού έριχναν κάποια από τα αντικείμενα του για να τα έχει μαζί του στον άλλο κόσμο.

Στο σημείο αυτό εδώ και αιώνες ρίχνουν τα ρούχα των νεκρών 


Επίσης είναι βέβαιο πως το συγκεκριμένο βάραθρο έχει πολύ μεγάλο βάθος καθώς, όταν ήταν ανοικτό κι έριχνες μέσα ένα νόμισμα δεν μπορούσες να ακούσεις το θόρυβο που έκανε φθάνοντας στον πάτο. 

Κάποια στιγμή μάλιστα είχε γίνει προσπάθεια καθόδου στο εσωτερικό του όμως επειδή το μήκος του ήταν μεγάλο κι από κάποιο σημείο κι έπειτα υπήρξε θέμα με το οξυγόνο, η προσπάθεια δεν ολοκληρώθηκε.

Το εσωτερικό της αίθουσας, κοντά στη σχισμή ρίψης των ρούχων των νεκρών


Είναι ενδιαφέρον πάντως το γεγονός πως λίγα μέτρα μακριά από την τρύπα του Άδη υπάρχει μια μεγάλου μεγέθους σχισμή ανάμεσα σε βράχους όπου τόσο κατά το παρελθόν όσο και σήμερα οι κάτοικοι ρίχνουν μέσα ρούχα και παπούτσια του νεκρού, περιμένοντας να λιώσουν με το πέρασμα του χρόνου.

Αν σκάψει κανείς βαθιά στη σχισμή μπορεί να βρει υπολείμματα ρούχων, πεταμένων εδώ και αιώνες, μας λέει ο πατέρας Παναγιώτης. Σχεδόν δίπλα στη σχισμή αυτή υπάρχει λαξευμένη στους βράχους αίθουσα όπου δεν αποκλείεται να γινόταν προετοιμασία και αποχαιρετισμός  του νερού για το μεγάλο του ταξίδι. 

Όλα αυτά βέβαια στο πλαίσιο εικασίας καθώς μια ολοκληρωμένη έρευνα και τεκμηρίωση δεν υπάρχει για την περιοχή ώστε να γνωρίζουμε ακριβώς τι συνέβαινε εκεί.

Η επιγραφή με αναφορές στη Δήμητρα και την Περσεφόνη 


Σε κοίλωμα του βράχου, λίγο πριν ανέβει κανείς τα σκαλιά για την Κερά Σπηλιώτισα είναι λαξευμένη στους βράχους επιγραφή όπου γίνεται αναφορά στην θεά Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη,που χρονολογείται στον 1ο αιώνα μ.Χ. 

Σε αυτήν ξεκάθαρα διαβάζουμε «ΘΕΑΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙ ΚΑΙ ΚΟΡΗ ΛΑΡΚΙΑ ΑΡΤΕΜΙΣ ΕΚ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ». Η επιγραφή αυτή φέρεται να κοσμούσε τον τάφο ρωμαίας συγκλητικού, που ζούσε στους Αγίου Δέκα και ονομάζονταν Λαρκία Άρτεμις. Δεν αποκλείεται να τάφηκε εκεί καθώς σε κοντινή απόσταση υπήρχε ναός της Δήμητρας και της κόρης της Περσεφόνης, την οποία είχε απαγάγει ο Άδης.  

Μάλιστα διόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός πως η εκκλησία της Παναγίας σε αυτό το σημείο γιορτάζει την Τρίτη του Πάσχα κι όλοι ξέρουμε πως οι πρώτες ημέρες μετά την Ανάσταση είναι αφιερωμένες στους νεκρούς μας, τους οποίους θυμόμαστε και τιμούμε.

Η είσοδος του ναού του Αγίου Ιωάσαφ


Πολύ κοντά σε όλα αυτά είναι και ο, εξ ολοκλήρου λαξευμένος σε μονόλιθο,  ναός του Ινδού Αγίου Ιωάσαφ, που ξεχώρισε εν ζωή για τη μελέτη θανάτου που είχε κάνει, η οποία και αφορούσε στην προετοιμασία της ψυχής για το άλλο κόσμο.

Ο Άγιος Θωμάς ακόμα και σήμερα τιμά ιδιαίτερα τους νεκρούς του. Είναι από τα χωριά εκείνα που διατηρεί την παράδοση του να ξενυχτούν όλοι οι κάτοικοι το νεκρό στο σπίτι του και να τον συνοδεύουν όλοι μαζί στην τελευταία του κατοικία. 

Ο πατέρας Παναγιώτης μας εξηγεί, πως ότι δουλειά κι αν έχει κάποιος την παρατά και στέκετε στο πλευρό των συγγενών του νεκρού , τόσο στην κηδεία όσο και στα μνημόσυνα και μάλιστα πολύ περισσότερο απ ότι συμβαίνει στις χάρες, όπως για παράδειγμα τους γάμους.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο υπήρχε η είσοδος της τρύπας του Άδη


Κατά καιρούς ο ίδιος βλέπει να ανανεώνονται τα ρούχα που είναι πεταμένα στη σχισμή των βράχων, που προαναφέραμε, κάτι που μαρτυρά πως ακόμα οικογένειες επιλέγουν μετά την ταφή προσφιλών τους προσώπων να πηγαίνουν εκεί κάποια από τα ρούχα και παπούτσια που φόρεσε λίγο πριν το θάνατο του.

Πάντως για την ιστορία αξίζει να πούμε πως με βάση τα στοιχεία που κρατά όλα αυτά τα χρόνια που ιερουργεί στον Άγιο Θωμά ο πατέρας Παναγιώτης Δούλης, προκύπτει πως ο μέσο όρος της ηλικίας που πεθαίνουν οι κάτοικοι του χωριού είναι πάνω από τα 90 χρόνια. Το πολύ καλό κλίμα της περιοχής  φαίνεται να βοηθά σε αυτό.


Στο χωριό του Αγίου Θωμά υπάρχουν σήμερα 25 εκκλησίες, και η εξήγηση γι αυτόν τον τεράστιο αριθμό είναι επίσης συνυφασμένη με το γεγονός ότι κατά το παρελθόν ήταν χώρος λατρείας θεοτήτων με ιερές περγαμηνές. Όπου υπήρχε τέτοιο παρελθόν ανθούσε με την έλευση του χριστιανισμού η κατασκευή ναών ώστε να διαγραφεί κατά κάποιο τρόπο η παλιά θρησκεία.

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Ποιού διαδεδομένου ζιζανίου οι βολβοί αποτελούν νοστιμότατο έδεσμα;





Έχουμε συνηθίσει να τη βλέπουμε στα χωράφια τα οποία καλύπτει με ένα κιτρινοπράσινο χαλί στην ανθοφορία της. 

Άλλοι τη χαρακτηρίζουν ως ένα φυτό χρήσιμο για τις καλλιέργειες κι άλλοι τη βλέπουν ως ζιζάνιο και προσπαθούν να την εξολοθρεύσουν. 

Πόσοι όμως έχουν δοκιμάσει τους νόστιμους βολβούς της, που μοιάζουν με μικροσκοπικά κρεμμυδάκια, με μπόλικο αλάτι περασμένους για λίγα λεπτά από το φούρνο;



Η ξυνίδα, για την οποία ο λόγος, σε καιρούς δύσκολους αποτελούσε τροφή ενώ πολλοί λίγοι σήμερα γνωρίζουν αυτή τη χρήση της και αναζητούν, όταν σκάβονται τα χωράφια, τους μικρούς βολβούς της για να τους φάνε.

Η αλήθεια είναι πως αποτελούν μια λιχουδιά πρώτης τάξεως εφόσον τις καθαρίσει κανείς καλά από το χώμα και τις βάλει στο φούρνο να πάρουν λίγο χρώμα και να ψηθεί το εσωτερικό τους αφού τις έχει προηγουμένως πασπαλίσει με αλάτι. Καθαρίζονται σαν φιστίκια και η γεύση τους είναι μοναδική.



Η κατάλληλη εποχή για να συλλεγεί η ξυνίδα είναι αμέσως αφότου οι αγρότες κάνουν βαθιά άρωση στις ελιές ή άλλες εκτάσεις όπου φύεται το φυτό της.

 Με το σκάψιμο οι βολβοί βγαίνουν στην επιφάνεια κι έτσι μαζεύονται εύκολα, αρκεί κάποιος να ξέρει να τις ξεχωρίσει και να μην καταλήξει με «φυστικάκια», όπως τα λένε στη Ρόδο, από άλλα επικίνδυνα ίσως φυτά.



Για την ιστορία να πούμε πως η ξυνίδα ή οξαλίδα, όπως διαφορετικά λέγεται, είναι  ένα φυτό που ήλθε στη Μεσόγειο από τη Νότια Αφρική, όπου επίσης τρώγονταν. 

Αρχικά χρησιμοποιήθηκε στη Μάλτα ως καλλωπιστικό φυτό. Στη συνέχεια όμως εξαπλώθηκε παντού εισβάλοντας σε κήπους και καλλιέργειες. Στη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου έγινε ευρεία κατανάλωση του, λόγω της πείνας που προκάλεσαν οι εχθροπραξίες.


Η παρουσία της ξυνίδας στα χωράφια βοηθά ώστε να μην αναπτυχθούν άλλα ζιζάνια. Ωστόσο αυτό δεν είναι πάντοτε καλό αφού έτσι παρεμποδίζεται η ανάπτυξη και χρήσιμων φυτών ενώ γενικότερα περιορίζεται η βιοποικιλότητα στην περιοχή όπου έχουμε ξυνίδα

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Ο Κλήδονας δεν είναι μια απλή γιορτή αλλά μια τελετουργία με αρχαίες ρίζες



Ο κλήδονας δεν είναι ένα απλό πανηγυράκι που στήνεται στις γειτονιές για να περάσει η ώρα. 

Αν ψάξει κανείς τις ρίζες και τα νοήματα του θα εκπλαγεί καθώς πρόκειται για μια πανάρχαια τελετουργία που, σαφώς με πολλές διαφοροποιήσεις, έχει περάσει στη σύγχρονη εποχή όμως διατηρεί κάτι από τη μαγεία της αρχαιότητας και τη γοητεία της μαντικής δια του λόγου.

Την καταγωγή του πρέπει να την αναζητήσουμε στις τελετουργίες καθαρμού και μαντείας της Αρχαίας Ελλάδας, οι οποίες με τη σειρά του εδράζονταν στην  πίστη της μαγικής δύναμης του λόγου, ως παράγοντα επηρεασμού της εξέλιξης των πραγμάτων . Ότι δηλαδή τα σημαινόμενα του εκφωνούμενου λόγου μπορούν να γίνουν πράξη.

Τη λέξη κλήδονα τη συναντάμεαπό την αρχαϊκή εποχή ,8ος  -7ος  αιώνας, τόσο στα έπη του Ομήρου όσο και στον Ησίοδο. Στα γραπτά τους υπάρχει ως  κληδών, κληηδών ,κλεηδών κληδόνα, που σημαίνει φωνή, φήμη, θεϊκός λόγος, προφητεία. 

Γενικότερα για τη δύναμη που μπορεί να έχει ο λόγος και τις τελετουργίες που σχετίζονται με αυτόν μπορούμε να ανατρέξουμε εκτός από τον Ησίοδο, στον Πλούταρχο, τον Αιλιανό και το Δίωνα Χρυσόστομο.

Κατά την αρχαιότητα λοιπόν ο κλήδονας ήταν ένα μέσο μαντικής και μάλιστα μέσα από τυχαίες φωνές και λόγους που λειτουργούσαν ως χρησμοί . Για την ερμηνεία τους υπήρχαν οι λεγόμενοι κληδονιστές ή κληδονιστικοί.

Στον Αισχύλο και στον  "Προμηθέα Δεσμώτη", στο χορό των ωκεανίδων νυμφών αναφέρεται το εξής :Τρόπους δε μαντικής εστοίχισα κάκρινα πρώτος εξ ονειράτων α χρη ύπαρ γενέσθαι κληδόνας δε δυσηκρίτους  εγνώρισ' αυτοίς...

Μάλιστα είναι ενδιαφέρον που στις μέρες μας ο κλήδονας  συμπίπτει με το θερινό ηλιοστάσιο που αποτελεί κατάλοιπο της λατρείας του ηλίου, γι αυτό και σε πολλά μέρη αναφέρονται στη γιορτή ως  "Τ' Αγιαννιού του λιοτροπιού".

 Η φωτιά που ανάβουμε για να κάψουμε τους μάηδες,πάνω από την οποία πηδούν νέες και νέοι, έχει νόημα καθαρτικό,εξαγνίζει  και καθαρούς μας μεταφέρει στη νέα περίοδο που ξεκινά.

Το ρόλο των χρησμών στη σύγχρονη μορφή του κλήδονα τον έχουν οι μαντινάδες που συνοδεύουν τα ριζικάρια που βγαίνουν μέσα από τη στάμνα.

Η τελετουργία που ακολουθείται στην Κρήτη στη γιορτή του κλήδονα προβλέπει την παραμονή του Αϊ-Γιαννιού, ανύπαντρες κοπέλες να πάνε ως το πηγάδι ή την πηγή του χωριού και να μεταφέρουν το «αμίλητο νερό». 

Το νερό αυτό πρέπει να μπει σε στάμνα, όπου ρίχνουν σημαδεμένα τα ριζικάρια τους, συνήθως φρούτα,  και στη συνέχεια καλύπτουν με ένα κόκκινο πανί παραμένοντας όλο το βράδυ σε ανοικτό εξωτερικό χώρο κάτω από τα άστρα.

 Το απόγευμα της επόμενης ημέρας όλες οι κοπέλες μαζεύονται στην πλατεία κι έχοντας μάρτυρες τους μεγαλύτερους βγάζουν από τη στάμνα τα ριζικάρια συνοδεύοντας την έξοδο τους από το νερό με μια τυχαία μαντινάδα.Αυτή η μαντινάδα θεωρείται πως προλέγει τα μελλούμενα για την κοπέλα στην οποία ανήκει το ριζικάρι.

 Προτάσεις για εκδηλώσεις Κλήδονα


Για να ζήσετε την εμπειρία του κλήδονα πάντως σας έχουμε δύο προτάσεις για αύριο Σάββατο και την Κυριακή.

Αύριο μπορείτε να πάτε στην πλατεία του Φόδελε , όπου οργανώνεται εκδήλωση του κλήδονα στις 9 το βράδυ, μετά το κάψιμο των Μάηδων, η οποία θα συνοδευτεί από κρητική μουσική.


Εκδήλωση για το άνοιγμα του κλήδονα οργανώνεται εξάλλου την Κυριακή στις 9 το βράδυ στο Πάρκο Κνωσού. Μάλιστα το άνοιγμα της γιορτής θα γίνει με χορευτές του Λυκείου Ελληνίδων ενώ μουσικά θα πλαισιωθεί από το κρητικό συγκρότημα του Μ. Σχοιναράκη 

Απερίγραπτη μπόχα γύρω από την πλατεία 18 Άγγλων-κρατάς μύτη για να περάσεις




Πολύ έξυπνο αυτό που έκαναν οι επιχειρηματίες εστίασης που δραστηριοποιούνται πέριξ της Πλατείας 18 Άγγλων. 

Φρόντισαν να τοποθετήσουν, όσο διαρκεί η απεργία των εργαζομένων στην καθαριότητα, τις τεράστιες μαύρες σακούλες των σκουπιδιών τους, γεμάτες με αποφάγια ψαριών και λοιπών θαλασσινών, ακριβώς στη γωνία απέναντι με τα καταστήματα τους.

Έτσι σήμερα για να περάσει κανείς από το σημείο, πόσο μάλλον για να καθίσει, χρειάζεται αντιασφυξιογόνα μάσκα.



Δυστυχώς οι λέξεις δεν βοηθούν για να σας περιγράψουμε τη βρωμιά που αναδίδει αυτή η περιοχή .

 Το περιεχόμενο των σκουπιδιών σε συνδυασμό με τον υδράργυρο που έχει αρχίσει να ανεβαίνει επικίνδυνα  δημιουργούν έναν εκρηκτικό μίγμα , τις συνέπειες του οποίου , δυστυχώς βιώνουν πρώτοι οι καταστηματάρχες-ιδιοκτήτες ουζερί στο σημείο αυτό.




Μάλιστα τις μεσημεριανές ώρες η δυσοσμία είναι τόσο έντονη που τη νιώθεις στον αέρα από τα Νεώρια μέχρι και τον Άγιο Πέτρο.

Δεν θέλω να φανταστώ τι θα συμβεί αν πράγματι η απεργία στην ΠΟΕ-ΟΤΑ και ο αποκλεισμός της μάντρας του Δήμου Ηρακλείου διαρκέσουν μέχρι την ερχόμενη Πέμπτη. 

Σκεφτείτε μόνο πως από Δευτέρα η θερμοκρασία θα χτυπάει 35 + βαθμούς Κελσίου

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Το πρώτο πρόγραμμα του έργου-σταθμός "Το μεγάλο μας Τσίρκο". Ο γνωστός Ηρακλειώτης που έπαιξε στο γεμάτο αντιχουντικά μηνύματα έργο


Το εξώφυλλο του πρώτου προγράμματος

Σαν σήμερα, το 1973 στο θέατρο «Αθήναιον» της οδού Πατησίων έκανε πρεμιέρα το θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, «Το μεγάλο μας τσίρκο», ένα έργο που έγραψε ιστορία, όταν ανέβηκε μεσούσης της δικτατορίας από τον θίασο Καρέζη – Καζάκου, με τη  μουσική και τα τραγούδια της παράστασης να φέρουν την υπογραφή του  Σταύρου Ξαρχάκου.


Εξώφυλλο του δεύτερου προγράμματος

Το έργο αυτό διατρέχει, με σατυρικό, αλλά και δραματικό τρόπο, τη νεότερη ελληνική ιστορία από την Τουρκοκρατία και τα χρόνια του Όθωνα έως τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη γερμανική Κατοχή. 



Την ιδέα για το ανέβασμα του είχε το  ζεύγος, Καζάκου-Καρέζη και  όπως είχε πει η  Τζένη Καρέζη έπρεπε «να είναι κάτι σαν λαϊκό πανηγύρι, να κλείνει μέσα του πολλή ρωμιοσύνη… και μέσα από τη σάτιρα, τον αυτοσαρκασμό, το γέλιο και το δάκρυ, να μιλήσουμε για τους καημούς και τα όνειρα της φυλής μας, για προδομένους αγώνες, για προδομένες ελπίδες… και πάνω απ’ όλα για ομορφιά. Για την ομορφιά αυτού του λαού, που δεν παύει ποτέ να αγωνίζεται, να προδίδεται, να πιστεύει και να συνεχίζει τον αγώνα του, διατηρώντας τις ρίζες του αναλλοίωτες αιώνες τώρα».«Όλα αυτά όμως θα ’πρεπε να ειπωθούν ρωμέικα, ζεστά. Καθόλου φιλολογικά. Καθόλου εγκεφαλικά. Θα’ πρεπε, δηλαδή, να γραφτεί ένα έργο που να έχει μέσα του τους σπόρους της λαϊκής μας τέχνης. Εγχείρημα δύσκολο, άπιαστο σχεδόν».

Οι θιασάρχες απευθύνθηκαν στον σπουδαίο έλληνα θεατρικό συγγραφέα Ιάκωβο Καμπανέλλη, επειδή είχε «ταλέντο, πείρα, γνώση» και στο έργο του «χτυπάει πάντα πυρετικά, σπαρακτικά και γνήσια ο σφυγμός της ράτσας». Ο Καμπανέλλης δέχτηκε με ενθουσιασμό την πρότασή τους κι έτσι προέκυψε το θεατρικό «Το Μεγάλο μας Τσίρκο».

Την παράσταση ανέλαβε να σκηνοθετήσει ο Κώστας Καζάκος με βοηθό τον Άρη Δαβαράκη, τα σκηνικά και τα κοστούμια έφτιαξε ο Φαίδων Πατρικαλάκης. Τα τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος και τα ερμήνευε επί σκηνής ο Νίκος Ξυλούρης.

 Η κίνηση και η θεατρική απόδοση της σκηνής του Καραγκιόζη διδάχτηκε από τον Ευγένιο Σπαθάρη, ο οποίος διακόσμησε το χώρο της εισόδου. Τους βασικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Κώστας Καζάκος, η Τζένη Καρέζη, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος.

Αμέσως με το που ανέβηκε στο  θέατρο «Αθήναιον» της οδού Πατησίων αγαπήθηκε από το κοινό κι έγινε σύμβολο του αγώνα κατά της Χούντας. Αλληγορικά γραμμένο, κατάφερε να περάσει τις συμπληγάδες της λογοκρισίας, κρύβοντας δεκάδες μηνύματα κατά της δικτατορίας. 

Κάθε βράδυ γινόταν κοσμοσυρροή στο θέατρο που βρισκόταν σχεδόν απέναντι από το Πολυτεχνείο. Ανάμεσά τους και «εκπρόσωποι» του στρατιωτικού καθεστώτος, που σημείωναν και ενημέρωναν τους προϊσταμένους τους για τις αντιδράσεις των θεατών.

Οι παραστάσεις του διακόπηκαν βίαια από τη Χούντα, τον Οκτώβριο, λίγο πριν από το Πολυτεχνείο. Η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος συνελήφθησαν και κρατήθηκαν στο ΕΑΤ-ΕΣΑ, ενώ συνελήφθησαν εκ νέου κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. 

Οι παραστάσεις του έργου συνεχίστηκαν μετά την αποφυλάκισή τους με μεγαλύτερη επιτυχία από τις 22 Δεκεμβρίου 1973. Αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, στις 3 Αυγούστου 1974, το έργο ξανανέβηκε με την προσθήκη των λογοκριμένων σκηνών κι ενός τραγουδιού («Το Πρόσκύνημα») στο φινάλε της παράστασης για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου.

Το e-storieskritis.blogspot.gr βρήκε και σας παρουσιάζει το πρόγραμμα που συνόδευσε την πρώτη παράσταση του έργου στην Αθήνα. Ένα από τα αντίτυπα του έχει ο Βαγγέλης Κρασαγάκης, ιδιοκτήτης του παλαιοπωλείου επί της Αγίου Τίτου, που βρέθηκε στην Αθήνα εκείνη την περίοδο και ως μανιώδης συλλέκτης κράτησε το πρόγραμμα και μας το διέθεσε για να αντλήσουμε τις φωτογραφίες που βλέπετε.




Ο ίδιος έχει στην κατοχή του και τα επόμενα προγράμματα της παράστασης και μάλιστα σε αυτό που συνόδευσε το ανέβασμα του έργου στη Θεσσαλονίκη βλέπουμε μεταξύ των συντελεστών το δικό μας, τον Ηρακλειώτη σκηνοθέτη Γιώργο Αντωνάκη, σημερινό καλλιτεχνικό διευθυντή του Δήμου Ηρακλείου. 



Για την ιστορία να πούμε πως ο κ Αντωνάκης σπούδασε Θέατρο στην Αθήνα  την περίοδο 1971-1974 και αποφοίτησε από τη  Δραματική Σχολή του Δημήτρη Κωνσταντινίδη. Μια από τις πιο σημαντικές συνεργασίες του ήταν αυτή με το θίασο Καρέζη-Καζάκου στο  «Το Μεγάλο μας Τσίρκο».

Ακολουθούν όλες οι σελίδες του πρώτου προγράμματος που μοιράστηκε στην παράσταση "Το μεγάλο μας Τσίρκο"



















Το Σπίτι του Βοσκού στο Κρανιώτικο Αόρι που σε μυεί στη ζωή των Μυλοποταμιτών κτηνοτρόφων

Στο Kρανιώτικο Aόρι, στον Ψηλορείτη, σε υψόμετρο 848 μέτρων, εκεί που τελειώνει η επαφή με το σύγχρονο πολιτισμό και αρχίζει ο πο...